Kazimierz Mierzejewski

* 23.02.1905   + 07.02.1990
0

Kazimierz Mierzejewski urodził się 23 lutego 1905 roku w Ostrowie Wielkopolskim. Był synem Walentego –  farmaceuty, właściciela ,,Apteki pod Eskulapem’’ w Ostrowie i Anny z domu Gniatkiewicz. Uczęszczał  do Gimnazjum Męskiego w swoim rodzinnym mieście, gdzie w 1923 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. W okresie nauki w gimnazjum był członkiem Towarzystwa Tomasza Zana. Z kolei podczas wydarzeń z 1918 roku  był członkiem  drużyny gońców Towarzystwa Młodzieżowego ,,Pogotowie’’. Po maturze zdecydował się na pójście w ślady ojca. Przed podjęciem studiów farmaceutycznych odbył praktykę w rodzinnej aptece. W 1925 roku  rozpoczął studia w Nancy, we Francji. Po roku kontynuował je  na Wydziale Farmaceutycznym Uniwersytetu Poznańskiego. W dniu 30 lipca 1930 roku uzyskał tytuł magistra farmacji. Cztery lata później przejął po ojcu aptekę w Ostrowie. W 1939 roku Kazimierz Mierzejewski został zmobilizowany i wziął udział w wojnie obronnej, walcząc  m. in. pod Kutnem. Podczas okupacji hitlerowskiej został wysiedlony przez władze niemieckie do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie początkowo pracował w aptece, a następnie w administracji. W roku 1945 powrócił do Ostrowa i do czasu upaństwowienia ponownie prowadził swoją aptekę rodzinną. Od 1954 roku był zatrudniony w aptekach w Ostrowie (,,Pod Aniołem’’), w Kaliszu i ponownie w Ostrowie, gdzie został kierownikiem apteki przy ulicy Kolejowej. Posiadał wiele odznaczeń branżowych. Na emeryturę przeszedł w roku 1985. Żona Danuta z domu Fengler także była magistrem farmacji, absolwentką Uniwersytetu Poznańskiego. Przez blisko czterdzieści lat pracowała w kilku ostrowskich aptekach. Wspólnie wychowali dwóch synów: Andrzeja (rocznik 1956) i Macieja (rocznik 1957). Obaj ukończyli Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Poznaniu. Pierwszy z nich był długoletnim ordynatorem oddziału okulistycznego w Kaliszu. Drugi natomiast jest lekarzem specjalistą II stopnia z chirurgii. Kazimierz Mierzejewski miał rodzeństwo: Tadeusza (rocznik 1891, prawnik), Stanisława (rocznik 1892, zginął w 1920 roku podczas wojny polsko – bolszewickiej), Witolda (rocznik 1893, zmarł w 1917 roku wskutek ran odniesionych podczas bitwy pod Verdun), Zofię (rocznik 1893), Stefana (rocznik 1895, zginął  w 1920 roku śmiercią lotnika) i Łucję (rocznik 1908). Zmarł 7 lutego 1990 roku, mając 85 lat. Został pochowany  w grobowcu rodzinnym na cmentarzu parafialnym przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie Wielkopolskim.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick