Ten artykuł jest wyświetlany w trybie archiwalnym, co może skutkować nieprawidłowym wyświetlaniem niektórych elementów.
Liczne wojny toczone przez naszych sąsiadów oraz ich wewnętrzne problemy, stworzyły przestrzeń dla reformatorów chcących zmienić funkcjonowanie I Rzeczpospolitej. Tak narodził się pomysł stworzenia Konstytucji. Sejm Czteroletni wyłonił specjalny organ, którego zadaniem było opracowanie projektu reformy kraju. Na jej czele stanął biskup kamieniecki Adam Stanisław Krasiński.
W opracowanie potrzebnych aktów zaangażowanych było wiele osób, choć nie brakowało przeciwników pomysłu wprowadzenia gruntownej reformy państwa. Stąd pomysł, aby przyspieszyć o dwa dni obrady nad przyjęciem Konstytucji. Przesunięto je z 5 na 3 maja w obawie przed interwencją zbrojną stronnictwa moskiewskiego, a także korzystając z faktu, że oponenci nie zdążyli wrócić jeszcze z przerwy wielkanocnej.
Obrady nad najważniejszym w I Rzeczpospolitej dokumentem toczyły się w warunkach zamachu stanu, a budynek, w którym zgromadzili się posłowie, był pilnowany przez oddziały wojskowe pod dowództwem księcia Józefa Poniatowskiego. Choć posłów i senatorów było około 500, tego dnia w obradach wzięło udział 182 z czego 72 było przeciwnych zapisom projektu.
7 maja marszałkowie sejmowi wydali uniwersał, ogłaszający uchwalenie konstytucji. Powstał także dokument będący formą protestu przeciwko uchwaleniu Konstytucji. Podpisało go 28 posłów, z których część później się wycofała.
Rewolucyjny jak na tamte czasy plan zmian zapisanych w tym dokumencie, nie ochronił Polski przed zaborcami, którzy w 1795 roku dopełnili dzieła, dokonując trzeciego rozbioru. I Rzeczpospolita przestała istnieć na 123 lata. Odzyskała niepodległość dopiero w 1918 roku.
piątek, 3 maja, 2019
A potem krol polski JSP wprowadzil wojska rosyjskie