Jan Wiertelak

* 01.01.1900   + 05.04.1940
0

Jan Wiertelak był wybitnym polskim chemikiem, wykładowcą Uniwersytetu Poznańskiego i Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Urodził się 1 stycznia 1900 roku w Łąkocinach koło Ostrowa Wielkopolskiego. Jego rodzice, Marcin i Marianna z domu Zaradnabyli rolnikami. Mieli jedenaścioro dzieci. Jan naukę w gimnazjum rozpoczął w Munster, w Westfalii, gdzie w latach 1911-1916 mieszkał u siostry swojej babci. Od 1916 roku był uczniem Gimnazjum Męskiego w Ostrowie, w którym w 1920 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. W czasie wydarzeń Republiki Ostrowskiej, w listopadzie 1918 roku, był dowódcą gońców. Był uczestnikiem powstania wielkopolskiego. W dniu 10 stycznia 1919 roku ochotniczo wstąpił do 12 Pułku Strzelców Wielkopolskich i walczył w rejonie Krotoszyna i Zdun. Od lutego do sierpnia 1920 roku walczył w wojnie polsko – bolszewickiej. Pełnił funkcję oficera informacyjno – wywiadowczego 70 Pułku Piechoty. Uczestniczył m.in. w bitwie na przedpolach Warszawy. Jeszcze podczas służby wojskowej zapisał się na Wydział Chemiczny Uniwersytetu Poznańskiego. Studia ukończył w roku 1924 i podjął pracę na stanowisku asystenta w Zakładzie Chemii Ogólnej Wydziału Rolniczo – Leśnego. W 1926 roku uzyskał doktorat. W 1928 roku zapoznał się z działalnością Institut du Pin w Bordeaux i przemysłem leśnym w południowej Francji. Następnie dwa lata przebywał na stypendium w Forest Product Laboratory w Madison, w USA. Od 1931 roku prowadził badania w Zakładzie Chemii Ogólnej Uniwersytetu Poznańskiego w zorganizowanym przez siebie Oddziale Chemii i Chemicznej Technologii Drewna. W 1935 roku habilitował się na Politechnice Warszawskiej. Był autorem lub współautorem 48 publikacji i referatów. Przyczynił się do powstania polskiej bibliografii chemicznej. W ramach działalności dydaktycznej prowadził wykłady na Wydziałach Rolniczo – Leśnym i Matematyczno – Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego oraz na Wydziale Leśnym SGGW w Warszawie. Aktywnie udzielał się w poznańskim oddziale Polskiego Towarzystwa Chemicznego. Był kierownikiem Katedry Technologii i Towaroznawstwa Akademii Handlowej, na której to uczelni w 1938 roku nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego. W czerwcu 1939 roku wybrany został prorektorem, ale wybuch wojny uniemożliwił mu podjęcie obowiązków. W sierpniu został zmobilizowany do wojska jako kapitan rezerwy. W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niewoli rosyjskiej. Ostatnią wiadomość przesłał rodzinie 8 marca 1940 roku z obozu jenieckiego dla oficerów polskich w Starobielsku. Była to kartka wysłana do mieszkającej w Łąkocinach siostry. Profesor Jan Wiertelak został zamordowany w Charkowie. Dokładna data jego śmierci nie jest znana. Z dokumentów wynika, że stracono około 3800 jeńców z obozu w Starobielsku, a konwoje  były organizowane od 5 kwietnia do 12 maja 1940 roku.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick