KAZIMIERZ Stajszczyk

* 21.02.1919   + 19.07.1992
0

Kazimierz Stajszczyk był organizatorem tajnego nauczania, a po wojnie przez wiele lat pracował jako inspektor sanitarny. Urodził się 21 lutego 1919 roku w rodzinie Mikołaja, urzędnika pocztowego i Józefy z domu Gnacy. Miał siostrę Helenę i brata Mariana. Jako uczeń Gimnazjum Męskiego w Ostrowie, tuż przed wybuchem II wojny światowej uzyskał promocję do klasy maturalnej. Podczas nauki należał do Drużyny Harcerskiej im. Tomasza Zana. Uczestniczył w licznych obozach i wycieczkach, na których pełnił z powodzeniem rolę etatowego kucharza. W czasie okupacji nie pozostał bierny. Już w listopadzie 1939 roku z grupą najaktywniejszych ostrowskich harcerzy brał udział w akcji  ratowania dóbr kultury narodowej. Uczestniczył w organizowaniu tajnego harcerstwa, a także działał w ruchu tajnego nauczania na terenie dzielnicy Zacharzew. W akcjach tych współpracował z Przemysławem Ożegowskim i Franciszkiem Reinertem – późniejszym więźniem obozu koncentracyjnego w Radogoszczy. Prowadził tajne komplety z języka polskiego. Oficjalnie w czasie okupacji pracował w firmie ,,Labor’’.  W 1942 roku przedostał się do Warszawy. Tam przez rok uczęszczał do tajnego gimnazjum, po czym zdał egzamin dojrzałości. Po uzyskaniu matury przeprowadził się do Łyszkowic koło Łowicza, gdzie mieszkał jego brat. Kiedy zakończyła się wojna, wrócił do Ostrowa. 16 sierpnia 1945 roku jego egzamin maturalny został pozytywnie zweryfikowany przez Państwową Komisję Weryfikacyjną w Warszawie. Po dwóch latach pracy w Urzędzie Powiatowym w Ostrowie, podjął studia na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Wrocławskiego i Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. Ukończenie studiów stanęło jednak w pewnym momencie pod dużym znakiem zapytania. Na skutek publicznie wyrażonej niepochlebnej opinii o władzy ludowej został w dniu 6 czerwca 1950 roku aresztowany. Szczęśliwie, kilka tygodni później, 26 lipca, udało mu się wyjść z aresztu i kontynuować studia. W 1952 roku uzyskał dyplom i tytuł lekarza weterynarii. Wrócił do Ostrowa i podjął pracę w Powiatowym Zakładzie Weterynaryjnym. Po roku został przeniesiony do zakładu weterynaryjnego w Raszkowie. W roku 1960 po raz kolejny wrócił do Ostrowa, obejmując stanowisko inspektora w Wojewódzkim Inspektoracie Sanitarnym. W roku 1986 zakończył aktywność zawodową i przeszedł na zasłużoną emeryturę. Zmarł sześć lat później, w dniu 19 lipca 1992 roku. Miał 73 lata. Pochowany został na cmentarzu przy ulicy Bema w Ostrowie Wielkopolskim. Był żonaty z Genowefą Walczak.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick