Sławój Kucharski

* 10.03.1929   + 14.12.2011
1

Sławój Kucharski był wybitnym naukowcem związanym z Państwową Wyższą Szkołą Zawodową w Kaliszu. Urodził się 10 marca 1929 roku w Brześciu nad Bugiem. Jego ojciec Antoni był inżynierem leśnikiem. Swoje dzieciństwo spędził w Białowieży oraz w nadleśnictwach Zadworze i Zdzięcioł na Nowogródczyźnie. 10 lutego 1940 wraz z całą rodziną został aresztowany i zesłany do osady Uksora w północnej Rosji. Powrót do Polski był możliwy w marcu 1946 roku. W 1949 roku zdał egzaminy dojrzałości w klasie humanistycznej Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Jarocinie. W latach 1949-1953 kształcił się na Wydziale Farmacji Akademii Medycznej w Poznaniu. W 1965 roku obronił pracę doktorską, a w 1977 otrzymał tytuł doktora habilitowanego. Uzyskał specjalizację I i II stopnia w zakresie farmacji aptecznej i II stopnia w zakresie technologii postaci leku. W 1990 roku z rąk prezydenta RP odebrał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1997 roku – profesora zwyczajnego. Przez 46 lat był nauczycielem akademickim Akademii Medycznej w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Medyczny), przechodząc wszystkie szczeble kariery – od asystenta do profesora zwyczajnego. Pracował w Zakładzie Mikologii Lekarskiej na Wydziale Lekarskim, a następnie był kierownikiem Pracowni Badania Jałowości Leku, którą sam zorganizował w Katedrze Farmacji Stosowanej. W późniejszym okresie kierował Zakładem Farmacji Aptecznej i Zakładem Nauki o Leku na Wydziale Nauk o Zdrowiu. Od 1995 roku prowadził zajęcia z farmakologii w Wielkopolskiej Szkole Medycznej w Poznaniu. Pod koniec życia profesor Sławój Kucharski zawodowo związał się z Kaliszem. Z dużym zaangażowaniem wraz z zespołem kaliskich i poznańskich specjalistów przystąpił do organizacji kolejnego medycznego kierunku kształcenia w kaliskiej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej – kosmetologii. Był jedynym wśród farmaceutów posiadaczem tytułu doktora honoris causa zagranicznej uczelni – Uniwersytetu Medycznego w Grodnie. Przyznano mu go w roku 2000 w uznaniu zasług przy organizacji współpracy tej uczelni z Uniwersytetem Medycznym w Poznaniu. W 1986 roku otrzymał indywidualną nagrodę naukową II stopnia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej. Na swoim koncie ma ponad 400 publikacji. Wypromował blisko 100 prac magisterskich oraz 5 doktoratów. Przez kilkadziesiąt lat aktywnie uczestniczył w życiu Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego. Był członkiem wielu towarzystw naukowych oraz stowarzyszeń, m.in. Związku Sybiraków, Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. Za swoją działalność był wyróżniony m.in. Krzyżem Oficerskim i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł 14 grudnia 2011 roku w Poznaniu, w wieku 82 lat. Profesor został pochowany 20 grudnia na Cmentarzu Komunalnym Miłostowo.

1 KOMENTARZ

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick