Wincenty Broniwój-Orliński

* 31.12.1913   + 02.12.2006
0

Wincenty Broniwój – Orliński urodził się 31 grudnia 1913 roku w Czempinu. W Poznaniu w latach 1921 – 1933 uczęszczał do prywatnej szkoły  wstępnej i Gimnazjum im. Adama Mickiewicza. Następnie w latach 1933 – 1937 studiuwał prawo na poznańskim uniwersytecie, na Wydziale Prawno – Ekonomicznym. Dwa kolejne lata to obowiązkowa służba wojskowa w Szkole Podchorążych we Włodzimierzu Wołyńskim. W roku 1938 podjął aplikacje sądową w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. We wrześniu 1939 roku brał udział w kampanii wrześniowej w ramach 7 Dywizji Artylerii Konnej i dostał się do niewoli sowieckiej do obozu w Szepietówce, z którego po kilku dniach uciekł. Przedostał się do Warszawy i został zatrudniony w sądzie. W konspiracji działał od początku 1940 roku. Był członkiem SZP, ZWZ, następnie AK. W latach 1941 – 42 działał jako kurier na „trasie budapesztańskiej” i był oficerem Komendy Głównej Armii Krajowej. Jego zadaniem było wykrywanie sprawców kradzieży mienia wojskowego oraz zabezpieczenie dowodów dla Wojskowego Sądu Specjalnego. Wincenty Broniwój – Orliński był uczestnikiem Powstania Warszawskiego. Po 1945 roku został delegatem Rządu Rzeczpospolitej Polskiej na Uchodźstwie na Niemcy oraz był długoletnim przewodniczącym Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Niemczech. To wielki autorytet i arbiter spraw polsko-niemieckich a zarazem donator kultury narodowej. Moralną rekompensatą za lata, kiedy uznawany był przez władze PRL za ,,osobę niebezpieczną'' stanowił oficjalny, pierwszy od 1945 roku, przyjazd do Polski w grudniu 1990 roku. Orliński towarzyszył wtedy Prezydentowi RP na Uchodźstwie w przekazaniu insygnii II RP prezydentowi Lechowi Wałęsie. W dniu 27 maja 1999 roku Wincenty Broniwój-Orlinski darował Narodowi Polskiemu fabrycznie nowy fortepian koncertowy firmy Steinway & Sons, z przeznaczeniem na pielęgnowanie i pogłębianie kultury muzycznej rodaków. Instrument trafił do Pałacu Myśliwskiego Książąt Radziwiłłów w Antoninie. W środku fortepianu znalazła się informacja następującej treści: ,,W jubileuszowym roku śmierci Wielkiego Polaka Fryderyka Chopina z czcią, miłością dla Narodu Polskiego instrument ten Ziemi Wielkopolskiej ofiaruję''.
31 sierpnia1999 roku Wincenty Broniwój – Orliński otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. Zmarł w Berlinie w dniu Narodowego Święta Niepodległości 11 listopada 2006 roku. Za swoje zasługi został uhonorowany m.in. Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem  Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Walecznych.
– Ponieważ wszystko w moim życiu przyjmuję, przeżywam i doświadczam trochę głębiej, a może i inaczej, stąd moja głęboka miłość do Boga, Człowieka i Ojczyzny oraz całego Anioła Stworzenia. Stąd też moja głęboka potrzeba spłacania długu wdzięczności za ten otrzymany dar – napisał w jednym z listów Wincenty Broniwój Orliński.
Społeczność Ostrowa pożegnała go 2 grudnia 2006 roku. Mecenas spoczął na starym cmentarzu przy ulicy Wrocławskiej. Jego życzeniem było bowiem zakończenie swojej ziemskiej tułaczki wśród przyjaciół.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick