KS.Andrzej Wronka

* 21.10.1897   + 29.08.1974
0

Andrzej Wronka był uczniem gimnazjów w Ostrowie i Kępnie, biskupem wrocławskim. Urodził się 21 października 1897 roku w Biskupicach Zabarycznych koło Mikstatu, w rodzinie włościańskiej. W latach 1909-1917 kształcił się w gimnazjum w Ostrowie. Mieszkał w tym okresie w Konwikcie Arcybiskupim. Był wiceprezesem tajnego Towarzystwa Tomasza Zana. W szkolnym klubie sportowym ,,Venetia'' uchodził za jednego z najlepszych piłkarzy. W lipcu 1917 roku został powołany do wojska pruskiego, ale zły stan zdrowia uchronił go od wyjazdu na front. Dyrektor ostrowskiego gimnazjum potraktował go jako dezertera i nie wyraził zgody na powrót do szkoły. Z tego powodu egzamin dojrzałości złożył w gimnazjum w Kępnie w dniu 14 czerwca 1918 roku. Przez kilka miesięcy pracował w majątku rolniczym w Droszkach (powiat namysłowski). Po wybuchu powstania wielkopolskiego zgłosił się jako ochotnik do batalionu ostrzeszowskiego Stanisława Thiela. Brał udział w walkach na froncie południowym jako żołnierz pododdziału łączności. W maju 1919 roku zakończył służbę wojskową  w randze kaprala, a w lipcu został przyjęty do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu. Brał udział w akcji plebiscytowej na Górnym Śląsku. Święcenia kapłańskie otrzymał 26 maja 1923 roku w Gnieźnie z rąk kardynała Edmunda Dalbora, absolwenta gimnazjum ostrowskiego. Rok później na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego uzyskał tytuł doktora nauk filozoficznych i rozpoczął wykłady w Wyższym Seminarium Duchownym w Poznaniu. W 1930 roku reprezentował Polskę na pierwszym międzynarodowym Kongresie Liturgicznym w Antwerpii. W listopadzie 1938 roku został rektorem Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie. W chwili wybuchu wojny przebywał na wakacjach w Gnieźnie. Uniknął jednak cudem deportacji do Dachau. Brał udział w duszpasterstwie konspiracyjnym. Końca okupacji  doczekał jako pracownik bankowy. 15 sierpnia 1945 roku mianowany został przez kardynała Augusta Hlonda administratorem diecezji chełmińskiej i gdańskiej. W 1951 roku, pozbawiony funkcji przez władze państwowe, zamieszkał w Poznaniu i poświęcił się pracy naukowej i dydaktycznej w Wyższym Seminarium Duchownym. 30 maja 1957 roku został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej, skierowanym do pracy duszpasterskiej we Wrocławiu. Sakrę biskupią przyjął 29 grudnia 1957 na Jasnej Górze z rąk prymasa Stefana Wyszyńskiego. 16 października 1967 roku został oficjalnie mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej. Uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego II. Zmarł 29 sierpnia 1974 roku we Wrocławiu. W jego pogrzebie, który odbył się 3 września na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu,  wziął m.in. udział metropolita krakowski kardynał Karol Wojtyła oraz bratanek zmarłego biskupa ks. Józef Wronka. W 2007 roku, w 110. rocznicę urodzin ks. biskupa  księża wychowankowie z archidiecezji wrocławskiej ufundowali pamiątkową tablicę poświęconą jego osobie, znajdującą się w nawie głównej kościoła.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick