ROMAN DADACZYŃSKI

* 14.12.1901   + 29.12.1940
0

Roman Dadaczyński urodził się 8 lutego 1889 roku w Wielowsi, w powiecie ostrowskim, w rodzinie wiejskich nauczycieli Kacpra i Anny z domu Jensch. Tam ukończył szkołę powszechną. Po maturze podjął naukę w Seminarium Duchownym w Gnieźnie i Poznaniu. 1 marca 1914 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Trafił jako wikariusz do parafii w Markowicach, Morzewie, Kostrzynie i Miejskiej Górce, gdzie z dniem 1 października 1918 roku zostaje administratorem. Wybrany do Rady Robotniczo-Żołnierskiej  przyczynił się do zorganizowania  polskiej Straży Ludowej i usunięcia  niewygodnych urzędników niemieckich. Był kapelanem oddziałów powstańczych. W jednej z bitew osobiście dowodził oddziałem liczącym czterystu żołnierzy. 1 stycznia 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego jako kapelan 11 Pułku Strzelców Wielkopolskich. Z 69 Pułkiem Piechoty Wielkopolskiej przeszedł cały szlak bojowy w walkach z bolszewikami. Po wojnie rozpoczął pracę duszpasterską w wojsku. Służył m.in. w garnizonach w Białymstoku, Brześciu nad Bugiem, Kobryniu i Tarnopolu.
Będąc wierny ideałom narodowo – demokratycznym, jako jeden  z nielicznych oficerów poddał krytyce przewrót majowy, za co 1 grudnia 1927 roku został przeniesiony do rezerwy w stopniu majora. Pracował jako wikariusz w Wyganowie, a w roku 1931 został powołany na stanowisko proboszcza w Rakoniewicach. Funkcję duszpasterza łączył z aktywną działalnością społeczną. Patronował takim organizacjom, jak Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Żeńskiej i Męskiej, Katolickie Stowarzyszenie Robotników Polskich, Towarzystwo Pań Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, Towarzystwo Powstańców i Wojaków. Był członkiem Bractwa Kurkowego w Rakoniewicach, a w roku 1936 został jego Królem. W 1932 roku prezydent RP odznaczył go Krzyżem Niepodległości. Posiadał także inne odznaczenia: Krzyż Walecznych, Medal za Wojnę 1918/21, Medal X-lecia Odzyskania Niepodległości. 22 września 1939 roku o godzinie 10.30 na plebanię wkroczyło gestapo i aresztowało ks. Romana. Był publicznie szykanowany i bity. Następnie został uwięziony w Forcie VII w Poznaniu. 24 maja 1940 roku trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau, otrzymując numer 22000. 2 sierpnia przewieziono go do Gusen, gdzie pracował w kamieniołomach. Do Dachau wrócił, skrajnie wyczerpany, 8 grudnia. Zmarł w dniu 29 grudnia 1940 roku  o godzinie 3.10. Urnę z jego prochami przesłano na komendę policji niemieckiej w Rakoniewicach. W dniu 28 lutego 1941 roku odbył się cichy pogrzeb. Jego nazwisko umieszczone jest w Katedrze Poznańskiej na tablicy u stóp pomnika ku czci pomordowanych kapłanów. Figuruje również  na tablicy w krypcie kościoła św. Józefa w Kaliszu. W Ostrowie Wielkopolskim jego nazwisko widnieje na tablicy poświęconej poległym w II wojnie światowej absolwentom gimnazjum. Natomiast Rakoniewice uczciły jego pamięć, nadając jednej z ulic nazwę ks. Romana Dadaczyńskiego.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick