Franciszek Kowalski

* 14.12.1901   + 01.06.1984
0

Franciszek Kowalski urodził się 12 kwietnia 1897 roku w Berlinie. Tam ukończył Szkołę Podstawową i Real Gimnasium. W październiku 1916 roku został wcielony do cesarskiej kawalerii. Uczestniczył w kampanii rumuńskiej oraz walkach na froncie wschodnim i zachodnim, gdzie został dwukrotnie ranny. Wychowany był w duchu polskości, co było przeszkodą w zdobywaniu wykształcenia w szkołach niemieckich. Miał jednak szczęście trafić w Berlinie na środowisko, które go zbliżyło do muzyki. Jako uczeń pobierał lekcje gry na skrzypcach, wiolonczeli i fortepianie. Śpiewał w chórze prowadzonym przez profesora Kromolickiego. Ukończywszy gimnazjum dostał się, jak sam przyznawał dzięki znajomościom, do Seminarium Nauczycielskiego w Liebenthal (obecnie Lubomierz koło Lwówka Śląskiego), które ukończył 3 listopada 1919 roku. 1 grudnia 1919 roku podjął pracę w jednej ze szkół powszechnych w Berlinie. Przerwał już po 6 tygodniach, bo ojciec ,,naglił do wyzwolonej Polski’’. 1 maja 1920 roku podjął pracę w szkole w Krępie. W latach 1921-24 pracował w szkole powszechnej im. Tadeusza  Kościuszki w Ostrowie, a w latach 1925 – 30 jego miejscem pracy była szkoła wydziałowa w Ostrowie. Dbał o to, by systematycznie doskonalić swoje umiejętności. Był słuchaczem pierwszego polskiego Państwowego Wyższego Kursu Nauczycielskiego w Poznaniu w latach  1923-24. W 1931 roku otrzymał dyplom  nauczyciela szkół średnich  w zakresie muzyki i śpiewu. W roku 1925 roku powierzono mu kontraktową posadę nauczyciela śpiewu w Gimnazjum Męskim. Z Gimnazjum był związany zawodowo, z przerwą na czas okupacji, do roku 1957, z czego przez ostatnie pięć lat sprawował funkcję dyrektora. W latach 1920 – 23 Franciszek Kowalski brał udział w pracach Towarzystwa Śpiewaczego i Towarzystwa Muzycznego ,,Moniuszko'' w Ostrowie. Był też dyrektorem artystycznym Ostrowskiego Okręgu Wielkopolskiego Związku Śpiewaczego. W 1923 roku był współzałożycielem i dyrygentem chóru Echo, z którym związany był aż do 1965 roku, w którym to zainicjował utworzenie Choru Nauczycielskiego im. Stanisława Wiechowicza, stając się jego pierwszym dyrygentem. Ponadto przez 17 lat dyrygował chórem męskim Harmonia w Pleszewie. Kierował nim jeszcze mając 86 lat! Z batutą w ręku przeżył łącznie 63 lata. Staraniem Kowalskiego 4 września 1960 roku na pierwszym piętrze pałacu w Antoninie otwarto Izbę Pamięci. Odbył się też pierwszy koncert, w którym wziął udział m.in. chór Echo pod batutą Kowalskiego. To zapoczątkowało organizację dorocznych koncertów plenerowych ,,Jesień Chopinowska’’. Kowalskiemu swoje powstanie zawdzięcza też Towarzystwo im. Fryderyka Chopina. 1 września 1962 roku profesor przeszedł na emeryturę, ale jeszcze przez 15 lat był dalej nauczycielem III LO. Ostatecznie rozstał się ze szkołą 18 czerwca 1977 roku, w wieku 80 lat. W swojej długiej karierze zawodowej uczył polskiego, niemieckiego, historii, geografii, nauki o Polsce współczesnej, nauki o społeczeństwie, a przede wszystkim muzyki i śpiewu. Profesor Franciszek Kowalski zmarł 1 czerwca 1984 roku. Był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego i Zasłużonego Działacza Kultury.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick