Ignacy Florecki

* 18.01.1892   + 25.03.1959
0

Ignacy Florecki był ostrowskim kupcem i księgowym. Urodził się 18 stycznia 1892 roku w Kępnie, jako syn Jana i Józefy z domu Kwieczyńskiej. W tym mieście ukończył szkołę ludową. Z chwilą wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii niemieckiej, a konkretnie do 23 pułku piechoty w Nysie. Od roku 1915 walczył na froncie rosyjskim w Galicji, a od roku 1917 na froncie zachodnim, we Francji. W dniu 7 stycznia 1919 roku został zwolniony z armii niemieckiej i wrócił do rodzinnego Kępna, które w tym czasie pozostawało jeszcze w rękach niemieckich. Przeszedł przez kordon straży granicznej i już 15 stycznia zgłosił się jako ochotnik do Powstania Wielkopolskiego. W stopniu kaprala walczył na odcinku kępińsko – ostrzeszowskim w szeregach 12 Kompanii 12 Pułku Strzelców Wielkopolskich. Z kompanią tą brał udział z bronią w ręku w działaniach w rejonie miejscowości Wyszanów, Mirków, Świba, Myjomice, Domanin i Turze. Podlegał podporucznikom Wężykowi i Życkiemu, a dowódcą całego odcinka był porucznik Stanisław Thiel. 6 kwietnia 1919 roku w związku z zapaleniem płuc został odstawiony do szpitala w Ostrowie. Po wyzdrowieniu, 16 czerwca został odkomenderowany na ćwiczenia rekrutów do baonu szturmowego we Wrześni, już w ramach armii polskiej. Trzy dni później został przekazany do 167 Pułku Piechoty Strzelców Bytomskich, który był rozlokowany na granicy śląskiej, od Wieruszowa przez Herby do Tarnowskich Gór. Razem z tym pułkiem brał udział przy rozbrajaniu i rozgromieniu placówek niemieckich. Dnia 13 września 1919 roku został mianowany plutonowym, a 28 listopada tego samego roku – starszym sierżantem. Rok później został odznaczony Krzyżem Walecznych Na Polu Chwały 1920. Z dniem 20 grudnia 1920 roku Ignacy Florecki zakończył służbę wojskową i rozpoczął  cywilny etap swojego życia. W 1923 roku ożenił się z Julią z domu Stawską (1899 – 1950). Z małżeństwa tego urodziły się  trzy córki – Mirosława, Romana i Alina oraz syn Arkadiusz. Rodzina mieszkała w Ostrowie, a źródłem jej utrzymania był wykonywany przez Ignacego zawód kupca i księgowego. Był on członkiem Kurkowego Bractwa Strzeleckiego. W dniu 8 listopada 1939 roku cała rodzina została wysiedlona przez niemieckie władze  okupacyjne do Generalnej Guberni. Trafiła do Tomaszowa Mazowieckiego, gdzie Ignacy znalazł zatrudnienie w Zarządzie Miejskim. Pracował tam do 1 lutego 1945 roku. Następnie wrócił do Ostrowa na swoje stare stanowisko księgowego w Głównej Kasie Miejskiej. W okresie powojennym został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1956), Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym (1957) i Śląskim Krzyżem Powstańczym (1958). Do śmierci Ignacy Florecki zamieszkiwał w Ostrowie Wlkp. w mieszkaniu na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Rynek 15. Zmarł 25 marca 1959 roku. Został pochowany na starym cmentarzu w przy ulicy Wrocławskiej.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick