Edward Eulenfeld

* 09.01.1928   + 22.05.2007
0

Edward Eulenfeld urodził się 9 stycznia 1928 roku w Ostrowie Wielkopolskim w rodzinie o tradycjach patriotycznych. W wieku 11 lat złożył przyrzeczenie harcerskie. W dniu 11 listopada 1939 roku został zaprzysiężony przez kapitana Jana Kamińskiego, który za wiedzą ojca zlecał mu zadania konspiracyjne na terenie miasta, a później także w Ostrzeszowie i Pleszewie. W 1942 roku komendant Inspektoratu Armii Krajowej kapitan Wacław Maik mianował 14-letniego Edwarda starszym strzelcem. W tym okresie Edward, jako łącznik, wykonywał szereg zleceń, bądź osobiście, bądź jako osoba towarzysząca. Najczęściej w mundurku Hitlerjugend. Wstąpił do tej organizacji z nakazu ojca, który sam, na polecenie konspiracyjnych dowódców, został Volksdeutschem. Po aresztowaniu w 1944 roku rodziców przez gestapo Edward kontynuował działalność konspiracyjną. Realizował szereg zadań bojowo – dywersyjnych przy współudziale starszych kolegów z harcerstwa. Jego praca polegała także na organizowaniu tzw. piątek konspiracyjnych i udzielaniu pomocy ukrywającym się członkom.
Jednym z ważniejszych było wyniesienie radiostacji nadawczo – odbiorczej z obsadzonej przez Niemca leśniczówki. Pochodziła ona ze zrzutów dokonanych pod Turskiem i Czerminem. Od stycznia 1943 roku był kurierem do komendantów obwodów w Inspektoracie AK Ostrów. Edwarda wykorzystywano najczęściej do przewożenia materiałów i środków wybuchowych. Na terenie Inspektoratu Ostrów występował pod pseudonimem ,,Wacław’’, a po serii aresztowań zmienił go na ,,Michał’’. Pod koniec wojny, 24 listopada 1944 roku Edwardowi udało się w dramatycznych okolicznościach zbiec przed aresztowaniem. Rozkazem Komendy Okręgu z 1 stycznia 1945 roku Edward otrzymał Krzyż Walecznych za ,,pełną poświęcenia pracę konspiracyjną i wystąpienie z bronią w ręku'' i jednocześnie został awansowany do stopnia kaprala. W dniach 21-27 stycznia 1945 roku Edward Eulenfeld, jako żołnierz placówki ,,Lech'' dowodzonej przez podporucznika Władysława Urbana, brał udział w walkach z Niemcami. Dowodzona przez niego drużyna zajmowała stanowisko ogniowe na wiadukcie kolejowym przy ulicy Krotoszyńskiej, skąd ostrzeliwała z karabinu maszynowego kierujący się z ulicy Poznańskiej do centrum miasta patrol oddziału Werhamchtu. Po wojnie Edward Eulenfeld działał w ostrowskim harcerstwie. Ukończył Technikum Ekonomiczne, a następnie podjął studia ekonomiczne we Wrocławiu. Otrzymał przydział pracy do Wałbrzycha i osiadł tam na stałe. Swoją przyszłą żonę, z zawodu położną, poznał podczas pobytu w szpitalu. Wspólnie dochowali się  jednego syna i trzech córek. Przez wiele lat udzielał się w Polskim Towarzystwie Ekonomicznym i w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Oprócz Krzyża Walecznych Edward Eulenfeld był wyróżniony jeszcze m. in. takimi odznaczeniami, jak: Krzyż Armii Krajowej, Medal Wojska, Krzyż Partyzancki, Medal Zwycięstwa i Wolności, Rozeta z Mieczami do Krzyża Zasługi dla ZHP, Odznaka Grunwaldzka, Odznaka Syn Pułku oraz Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. W roku 1993 został zweryfikowany przez Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. Zmarł 22 maja 2007 roku. Pochowany został na cmentarzu przy ulicy Przemysłowej w Wałbrzychu.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick