Tomasz Bartkiewicz

* 14.12.1901   + 25.03.1931
0


Tomasz Bartkiewicz  był zasłużonym animatorem ostrowskiego i wielkopolskiego życia  muzycznego końca XIX i początku XX wieku. Urodził się 4 listopada 1865 roku w Miejskiej Górce koło Rawicza. Podstaw muzyki uczył się w domu rodzinnym, a następnie kształcił się w Poznaniu, pobierając naukę gry na organach oraz dyrygentury. Ukończył tam prywatną szkołę Bronisława Dembińskiego. Mając 19 lat podjął pracę w charakterze organisty i dyrygenta chóru kościelnego w Kościelcu koło Inowrocławia. Następnie założył i prowadził chór kościelny i świecki  w Pakości. Od roku 1888 był organistą i dyrygentem chóru istniejącego przy kościele farnym w Kościanie, jak również założonego przez siebie w 1890 roku kościańskiego Towarzystwa Śpiewaczego Lutnia. W 1905 roku Tomasz Bartkiewicz przeniósł się do Ostrowa, gdzie uczył muzyki w gimnazjum i własnej szkole muzycznej. Objął także posadę organisty w kościele farnym oraz dyrygenta chóru kościelnego św. Cecylii. Szybko zdobył sobie szeroki autorytet w nowym środowisku. Prowadził także  Towarzystwo Śpiewackie (1905-1916), koło śpiewacze w Krępie (1905-1907) oraz Towarzystwo Muzyczne ,,Moniuszko’’, które powstało z jego inicjatywy w dniu 8 grudnia 1919 roku. Towarzystwo to prowadził w latach 1919-1921 oraz 1923-1926. Z każdym  z tych zespołów odnosił spore sukcesy. Jeszcze przed przybyciem do Ostrowa Bartkiewicz zainicjował ideę utworzenia Wielkopolskiego Związku Śpiewaczego. Jego wniosek został zrealizowany na IV Zjeździe Śpiewaczym, jaki odbył się w Ostrowie w lipcu 1891 roku. W konsekwencji 12 kół śpiewaczych zostało połączonych, tworząc Związek Kół Śpiewaczych na Wielkie Księstwo Poznańskie. Była to pierwsza tego typu organizacja na ziemiach polskich. W latach 1908-1920 był dyrektorem artystycznym tego związku, przejmując pałeczkę po Bolesławie Dembińskim. Doprowadził do wystawienia w Wielkopolsce siłami amatorskimi wielu wartościowych dzieł wokalno-instrumentalnych. W 1914 roku pod jego szyldem związku zorganizował  Zjazd Śpiewaczy w Poznaniu, w którym udział wzięło ponad 3 tysiące osób.  On sam dyrygował chorem ogólnym utworzonym przez uczestników zjazdu. Organizował także kontakty z ruchem śpiewaczym spoza Wielkopolski, Patriotyczna działalność Bartkiewicza była solą w oku władz pruskich. Toteż często spotykał się z represjami, a nawet z oskarżeniami o zdradę stanu. Twórczość kompozytorska Bartkiewicza  obejmuje głównie utwory chóralne i chóralno – instrumentalne, zarówno religijne,  jak i świeckie. Pracując nad nimi, obficie czerpał z polskiego folkloru muzycznego. Zmarł śmiercią tragiczną 25 marca 1931 roku w Gdyni i tam został pochowany. We wrześniu 2006 roku w Muzeum Miasta Ostrowa Wielkopolskiego zorganizowano  wystawę poświęconą jego osobie. Dwa lata później, na wniosek Towarzystwa im. Fryderyka Chopina władze miasta ustanowiły go patronem jednej z ulic.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick