Roman Finke

* 06.12.1911   + 31.12.1978
0

Roman Finke był długoletnim ostrowskim rzemieślnikiem. Urodził się 6 grudnia 1911 roku w Ostrowie. Był synem właściciela firmy meblarskiej, kupca Franciszka Finke i Weroniki z domu Jaensch. Miał starszych braci Mariana i Edmunda. Po ukończeniu szkoły powszechnej w latach 1923-1933 Roman uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w swoim rodzinnym mieście. Po egzaminach dojrzałości rozpoczął studia na Wydziale Prawno – Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Jednakże ze względów rodzinnych po dwóch latach podjął decyzję o rezygnacji z dalszych studiów i poświęcił się całkowicie karierze kupieckiej. Od roku 1935 był zatrudniony w Centralnej Drogerii J. Czepczyński w Poznaniu. Tam zdobył niezbędne kwalifikacje, co pozwoliło mu uzyskać dyplom drogerzysty. W czasie okupacji hitlerowskiej czynnie działał w strukturach konspiracyjnych. Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Ostrowa Wielkopolskiego i od roku 1945 prowadził przejęty po ojcu rodzinny warsztat stolarski. W roku 1949 zawarł związek małżeński z Bożeną Motylewską. Małżeństwo wychowało wspólnie dwie córki – Iwonę i Marię. Roman Finke przez wiele lat aktywnie udzielał się w strukturach Cechu Rzemiosł Różnych w Ostrowie. Zmarł w dniu 31 grudnia 1978 roku, w wieku 67 lat. Pochowany został w grobowcu rodzinnym na cmentarzu parafialnym przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie. Jego starszy o trzy lata brat Edmund był absolwentem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu  Poznańskiego, doktorem nauk medycznych, lekarzem specjalistą z zakresu chorób dziecięcych. Przez pewien okres pełnił funkcję ordynatora oddziału pediatrycznego. Przez większość swojego długiego życia związany był zawodowo i rodzinnie z Łodzią, gdzie zmarł w 1992 roku. Pracował do późnej starości. Zawód lekarza wykonywała także jego córka, kontynuując rodzinną tradycję. Z kolei najstarszy brat Romana, Marian Finke (urodzony w 1906 roku) był kapłanem, prefektem Gimnazjum św. Jana Kantego w Poznaniu, doktorem teologii na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Po II wojnie światowej pełnił funkcje diecezjalnego wizytatora religii i członka Komisji Szkolnej Konferencji Episkopatu Polski. W 1975 roku habilitował się i otrzymał  mianowanie na profesora nadzwyczajnego. Był autorem 238 publikacji naukowych, a przez blisko 30 lat  był redaktorem naczelnym czasopisma ,,Katecheta’’. Zmarł w
1986 roku  w Poznaniu.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick