MARIAN MIKŁAS

* 21.01.1930   + 29.04.1991
0

Marian Mikłas urodził się 21 stycznia 1930 roku w Fabianowie koło Ostrowa. Jego rodzicami byli  Walenty i Weronika z domu Jędrzejak. W okresie okupacji hitlerowskiej musiał podjąć przymusową pracę. W wieku dwunastu lat  został zatrudniony w  Fabryce Maszyn Młyńskich w Ostrowie. W latach 1945 – 1950 uczęszczał do Gimnazjum i Liceum Męskiego w Ostrowie. Był czynnym zawodnikiem Gimnazjalnego Klubu Sportowego ,,Venetia’’ jako członek sekcji koszykarskiej i  lekkoatletycznej. Świadectwo dojrzałości uzyskał 31 maja 1950 roku w klasie licealnej o profilu  matematyczno-fizycznym. Podjął następnie studia na Wydziale Budownictwa Szkoły Inżynierskiej w Poznaniu. Po czterech latach uzyskał tam tytuł inżyniera budownictwa lądowego ze specjalnością w zakresie żelbetowych konstrukcji budowlanych. 23 kwietnia 1955 roku ożenił się z  Ludgardą Barbarą Brenienek. Małżeństwo dochowało się dwójki dzieci – syna Bogusława i córki Hanny. Po studiach Marian Mikłas otrzymał nakaz pracy do ZNTK w Ostrowie, gdzie do 15 czerwca 1956 roku był  inspektorem nadzoru budowlanego. Potem pracował w Przedsiębiorstwie Budownictwa Terenowego, a następnie założył własną firmę budowlaną. W 1960 roku został zatrudniony w Miejskim Przedsiębiorstwie Remontowo-Budowlanym na stanowisku kierownika technicznego. Po trzech latach przeniósł się do Dyrekcji Inwestycji Miejskich, gdzie pracował jako kierownik zespołu inspektorów i główny inspektor techniczny. W 1974 swoje życie zawodowe związał z Dyrekcją Budownictwa Rolniczego, zmienioną po wprowadzeniu rok później reformy administracyjnej w Wojewódzki Zarząd Inwestycji Rolniczych z siedzibą w Ostrowie. W instytucji tej pełnił funkcję dyrektora naczelnego. W latach 1978-1980 w Wojewódzkim Biurze Planowania Przestrzennego w Kaliszu kierował zespołem nadzoru budowlanego. Do roku 1990 był głównym specjalistą ds. jakości w Przedsiębiorstwie Modernizacji Przemysłu Maszynowego Techma w Ostrzeszowie. Ze względu na pogarszający się stan zdrowia skorzystał z możliwości przejścia na wcześniejszą emeryturę. Utrzymywał więzi ze swoją szkołą. W latach 1968-1969 współuczestniczył wraz z innymi inżynierami i wychowankami w opracowaniu dokumentacji remontowej przed obchodami jubileuszu 125-lecia I LO. W 1974 roku został uhonorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi, w 1975 Medalem Za Zasługi dla Ziemi Ostrowskiej, a w 1987 Medalem Za Zasługi dla Rozwoju Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. Posiadał Srebrną i Złotą Odznakę Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budowlanych. Zmarł 29 kwietnia 1991 roku w Ostrowie. Został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ulicy Limanowskiego.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick