KS. ROMAN BUDNIAK

* 08.07.1913   + 15.09.2004
4

Ks. prałat Roman Budniak był najstarszym kapłanem Archidiecezji Gnieźnieńskiej. Urodził się 8 lipca 1913 roku w Baroszewiczach na Śląsku Opolskim. Był synem Franciszka i Marii z domu Grzęda. Jego rodzina przeniosła się do Wielkopolski, gdzie ojciec pracował jako starszy leśniczy w leńnictwie Sarnice koło Jarocina. W latach 1925-1932 uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Ostrowie. Po jego ukończeniu wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Gnieźnie, gdzie studiował do 1934 roku. Następnie kontynuował formację seminaryjną w Poznaniu. W dniu 11 czerwca 1938 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Walentego Dymka. Kilka tygodni później rozpoczął pracę duszpasterską jako wikariusz w parafii Zwiastowania NMP w Inowrocławiu. Tam zastał go wybuch II wojny światowej. Został on aresztowany 2 listopada 1939 roku. Miejscami jego uwięzienia były Świecie nad Wisłą, Górna Grupa i Nowy Port koło Gdańska. Następnie był więźniem obozów koncentracyjnych Stutthof, Grenzdorf,
Sachsenhausen i Dachau. Był świadkiem śmierci wielu kapłanów, między innymi błogosławionego biskupa Michała Kozala. Po wyzwoleniu obozu w Dachau w dniu 29 kwietnia 1945 roku rozpoczął posługę duszpasterską wśród Polaków mieszkających w Nadrenii. Do Polski wrócił 25 października tego roku, a 1 listopada został mianowany proboszczem parafii NMP Różańcowej w Wysokiej koło Piły. Funkcję tę pełnił nieprzerwanie aż 41 lat, do 30 czerwca 1986 roku. Przez długie lata był również dziekanem dekanatu Białośliwie, a później dziekanem dekanatu Wysoka. Mimo, iż jego praca przypadła na czasy wyjątkowo trudne dla Kościoła w pamięci parafian i współpracowników pozostał duszpasterzem pełnym życzliwości oraz zaangażowania w rozwijanie życia duchowego wspólnoty. Zyskał wielkie uznanie za umiejętne gospodarowanie majątkiem parafii, odnowienie i upiększenie  zabytkowego kościoła, dbałość o jego otoczenie i parafialny cmentarz. W 1965 roku otrzymał tytuł prałata, a następnie godność Kapelana Jego Świątobliwości oraz Tajnego Szambelana. 25 października 1986 roku przeszedł na emeryturę, ale nadal pełnił posługę  kapłańską w Wysokiej. 3 listopada 1995 roku otrzymał honorowe obywatelstwo Miasta i Gminy Wysoka. W uzasadnieniu tego wyróżnienia napisano wówczas m.in. ,,Od 50 lat jest prawdziwym przyjacielem i przewodnikiem mieszkańców miasta i gminy Wysoka. Bezgranicznie oddany swym parafianom. Jak rzadko który kapłan, od pół wieku jest głęboko wsłuchany w bicie ich serc’’. 18 kwietnia 2000 roku otrzymał Złoty Medal Za Zasługi dla Pożarnictwa. 11 czerwca 2003 roku obchodził wspaniały jubileusz 65-lecia kapłaństwa połączony z 90. urodzinami. Tak długo, jak pozwalało mu na to zdrowie, był czynny w pracy duszpasterskiej na terenie parafii. Zmarł 15 września 2004 roku. Spoczął na cmentarzu parafialnym w Wysokiej, na którym wcześniej pochował swoich rodziców. Przeżył 91 lat, z czego 66 lat w kapłaństwie.

4 KOMENTARZE

    • Jeśli chcesz wiedzieć kim był Florian oprócz Al to przeczytaj sobie książkę ” Tajemnice z Auschwitz „. Oczywiście z wielkim szacunkiem dla AL.

  1. Florian to ten co kosztem swojej rodziny, żony i dzieci w partyzantkę się bawił a przez niego jego żona jako zakladnik byla więziona przez Gestapo a potem Wysłana do obozu zaglady m.in. w Oświęcimiu. Jego ojciec żona i córki nigdy mu tego nie wybaczyly

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick