DODAJ MATERIAŁ
dodaj wideo, zdjęcie, tekst
Wspomnienia
Jadwiga z Szembeków Szeptycka urodziła się 16 marca 1883 roku w rodzinnym majątku Siemianice, jako najstarsze z trójki dzieci Piotra Szembeka i Marii z Fredrów Szembekowej. Otrzymała wraz z rodzeństwem bardzo staranne wychowanie. Pochodziła z rodziny o silnych tradycjach patriotycznych. Od dziecka prowadziła z siostrą Zofią pracę konspiracyjną. Za zgodą matki zorganizowały tajną polską szkołę, do której uczęszczały dzieci z Siemianic i Rakowa. Z jej inicjatywy powstała organizacja ,,Dzieci Polskie’’ zajmująca się zbiórką składek pieniężnych i wysyłaniu ich dla Towarzystwa Czytelni Ludowych i Dzieci Wrzesińskich. Od najmłodszych lat pasjonowała się etnografią. Spisywała pieśni śpiewane w okolicy, rysowała stroje ludowe. Prowadzone przez nią badania stały się materiałem do publikacji ,,Przyczynki do etnografii Wielkopolski’’ wydanej w Krakowie w roku 1906. To największy po Kolbergu zbiór pieśni z melodiami z tych okolic. Inną jej pasją były wykopaliska archeologiczne. Mając kilkanaście lat wraz z siostrą odkopała w okolicach Siemianic kilka grobów z epoki rzymskiej. Znaleziska zostały przez nią dokładnie opisane. Wyniki ich prac zostały opublikowane w 1902 roku w rocznikach Towarzystwa Przyjaciół Nauki w Poznaniu. Wykazywała duże zdolności literackie, tworząc poezję i prozę. Grała na fortepianie, miała także talent malarski. Na ślubnym kobiercu stanęła 15 października 1902 roku w Siemianicach z Leonem Szeptyckim. Potrzebna była papieska dyspensa, gdyż narzeczeni byli spokrewnieni przez rodzinę Fredrów. Po uroczystości przeniosła się wraz z mężem do Przyłbic koło Jaworowa (województwo lwowskie), do rodowego gniazda Szeptyckich. Tam nadal zbierała i dokumentowała obyczaje ludu, tym razem ukraińskiego. Materiały te otrzymały pozytywną ocenę Polskiej Akademii Umiejętności i miały być wydane we wrześniu 1939 roku. W 1926 roku Jadwiga Szeptycka wydała modlitewnik ,,W kościele i w cerkwi’’ – pierwsze porównawcze kompendium wiedzy o liturgii katolickiej w obrządkach rzymskim i greckim. Pisała też hymny religijne i opowiadania. Jedno z nich, ,,Anioł Pański’’, opublikowała w odcinkach, w latach 1924–1925, w Przewodniku Katolickim. Szeptyccy dochowali się dwóch synów i sześciu córek. Troje z nich poświęciło życie służbie Bożej jako księża lub zakonnice. Po wybuchu wojny Jadwiga i Leon Szeptyccy zadbali o bezpieczne ulokowanie potomstwa, sami jednak pozostali w majątku w Przyłbicach. 27 września 1939 roku przyjechało tam NKWD by rozstrzelać Leona, którego zaliczono do „obszarników”. Według relacji świadków Jadwiga na własne żądanie dołączyła do męża. Zginęli razem. (Fot. Stowarzyszenie „Socjum Kępno i Okolice”)
Skomentuj ten wpis jako pierwszy!
Dołącz do dyskusji
Dodaj swój komentarz