HENRYK MIKOŁAJCZAK

* 09.04.1925   + 25.01.2018
0

Henryk Mikołajczak urodził się 9 kwietnia 1925 roku w Jarocinie w ośmioosobowej rodzinie, jako syn kowala. Po ukończeniu szkoły powszechnej rozpoczął naukę w jarocińskim gimnazjum, którą przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie okupacji hitlerowskiej pracował w firmie budowlanej w rodzinnym mieście jako konserwator centralnego ogrzewania. Zdobył doświadczenie rzemieślnicze i dyplom czeladnika. Po wojnie zdał małą maturę i egzaminy uprawniające do podjęcia studiów inżynierskich. W 1951 roku otrzymał dyplom Wydziału Budownictwa Szkoły Inżynierskiej w Poznaniu, a w latach 1953-1955 odbył studia magisterskie na Politechnice Gdańskiej. Na tej samej uczelni w 1960 roku uzyskał doktorat. 1 października 1964 roku został przeniesiony do Poznania z misją utworzenia Katedry Mechaniki Budowli i Konstrukcji Budowlanych. Kierował nią aż do roku 1991, kiedy podjął decyzję przekazania jej swoim wychowankom. W 1966 roku uzyskał habilitację na Politechnice Wrocławskiej. Pełnił funkcję prodziekana Wydziału Melioracji Wodnych AR w Poznaniu (1970-1973) oraz dziekana tego wydziału (1973-1975 i 1978-1981). 1 listopada 1978 roku został profesorem nadzwyczajnym. 1 października 1995 przeszedł na emeryturę. Głównym tematem jego zainteresowań naukowych była teoria dźwigarów powierzchniowych. Był współtwórcą elektrooporowych czujników tensometrycznych typu WM (Wilde-Mikołajczak). Wykonywał badania, próby obciążeń i pomiary kontrolne m.in. powłoki dachowej Opery Leśnej w Sopocie, mostu na Warcie pod Żerkowem czy Mostu Bolesława Chrobrego w Poznaniu. Prowadził nadzór i badania nad zabezpieczeniem i podniesieniem kopuły XVIII-wiecznej bazyliki na Świętej Górze pod Gostyniem oraz restytucją Zamku Królewskiego w Poznaniu. Opublikował 50 oryginalnych prac w prestiżowych czasopismach, był autorem lub współautorem około 250 opracowań, badań i ekspertyz. Należał do wielu towarzystw i komitetów naukowych. Posiadał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979), Złoty Krzyż Zasługi (1973) i medal „Zasłużony dla Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu” (2009). Na emeryturze wolny czas chętnie spędzał na brydżu. Zmarł 25 stycznia 2018 w Poznaniu, w wieku 93 lat. Pochowany został na cmentarzu junikowskim w grobowcu rodzinnym jego teścia, prof. dr. Edmunda Karaśkiewicza. Żegnała go rodzina, przyjaciele i liczni znajomi, przedstawiciele uczelni, współpracownicy i wychowankowie. W pamięci swoich współpracowników profesor Henryk Mikołajczak pozostał jako wybitny konstruktor, ceniony naukowiec oraz wychowawca wielu pokoleń inżynierów, który chętnie dzielił się swoją olbrzymią wiedzą, doświadczeniem i umiejętnościami. (Fot. Wieści Akademickie – czasopismo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu)

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick