Franciszek Kobusiński

* 03.11.1913   + 21.01.2010
0

Franciszek Kobusiński był wybitnym regionalistą ostrzeszowskim. Urodził się 3 listopada 1913 roku w miejscowości Góreczki, w powiecie krotoszyńskim. Był uczestnikiem wojny obronnej Polski w 1939 roku, podczas której dostał się do hitlerowskiej niewoli. Jako jeniec niemieckich oflagów uczestniczył w tajnym nauczaniu oraz obozowym życiu kulturalnym. Od 1948 roku zamieszkał na stałe w Ostrzeszowie. W latach 1950 – 1973 pełnił funkcję dyrektora szkoły, noszącej obecnie nazwę Zespołu Szkół Nr 1 w Ostrzeszowie. W tym czasie doprowadził do rozwoju tej największej w mieście placówki oświatowej. Był prekursorem szkolnictwa zawodowego w powojennym Ostrzeszowie. Wprowadzał nowe kierunki kształcenia, szczególnie w branży budowlanej i drzewnej. Ważną rolę pełniła działalność utworzonych przez niego warsztatów szkolnych, w których realizowano praktyczną naukę zawodu. Przez wiele lat był kierownikiem Ośrodka Doskonalenia Zawodowego i organizatorem kursów kwalifikacyjnych dla młodzieży rzemieślniczej oraz przewodniczącym Zespołu Dyrektorów Zasadniczych Szkół Zawodowych przy Kuratorium Okręgu Szkolnego w Poznaniu. Franciszek Kobusiński prowadził bardzo aktywną działalność społeczną. W latach 1955-1975 przewodniczył Społecznej Radzie Kultury przy Powiatowym Domu Kultury w Ostrzeszowie. Pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Wystawy z okazji obchodów 700 – lecia miasta. Przez kilka lat przewodniczył Społecznej Radzie PSS,,Społem’’, opracowując jej
monografię na jubileusz 50 – lecia. Był aktywnym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej i inicjatorem powstania Społecznego Komitetu Budowy i Rozbudowy Obiektów Kulturalnych, którego został przewodniczącym. Aktywna praca tego zespołu zaowocowała budową biblioteki, domu kultury, remontem ,,Baszty Kazimierzowskiej’’ i budynku ratusza. Franciszek Kobusiński udzielał się w nauczycielskim chórze ,,Dzwon’’ oraz w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej. Jego działalność została doceniona wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami, m.in.  Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Orderem Odrodzenia Polski. Do końca życia, mimo sędziwego wieku i choroby nadal udzielał się społecznie, dzieląc się swymi wspomnieniami m.in. na łamach prasy. W roku 2007 Rada Miejska na wniosek mieszkańców nadała mu medal ,,Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów’’. Zmarł 21 stycznia 2010 roku, w wieku 96 lat. Jego pogrzeb odbył się dwa dni później w Ostrzeszowie.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick