BOGDAN TOBOŁA

* 05.08.1924   + 19.11.2003
0

Bogdan Toboła urodził się 5 sierpnia 1924 roku w Ostrzeszowie. Był synem Franciszka i Heleny z domu Kurzawskiej. Jego ojciec był uczestnikiem powstania wielkopolskiego oraz powstań śląskich, burmistrzem w Mikstacie w okresie międzywojennym oraz pierwszym powojennym prezydentem Piły. Szkołę powszechną Bogdan Toboła ukończył w Mikstacie. Naukę w gimnazjum przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie okupacji hitlerowskiej pracował w Zarządzie Miasta Mikstatu, jednocześnie kształcąc się na tajnych kompletach. W lutym 1941 roku przyłączył się do ruchu oporu, gdzie mając stopień szeregowego działał pod pseudonimem ,,Daniel’’, najpierw w Tajnej Organizacji Wojskowej, potem w Związku Walki Zbrojnej i w Armii Krajowej. Walczył w placówce „Plewiska-Mikstat” poznańskiego okręgu Armii Krajowej. Pełnił funkcje łącznika, uczestniczył w akcjach sabotażowych i działalności legalizacyjnej (wystawianie kenkart, przepustek, kart żywnościowych itp.). W lipcu 1944 roku został aresztowany i zesłany do obozu pracy przymusowej Miłkowice – Strachocice. Uciekł stamtąd w grudniu 1944 roku. Miesiąc później brał udział w akcji „Burza” w Mikstacie. W sierpniu 1945 roku przybył za ojcem do Piły. Od 1946 roku studiował w Poznaniu w Wyższej Szkole Inżynierskiej (późniejszej Politechnice Poznańskiej), którą ukończył w 1950 roku z tytułem inżyniera budownictwa lądowego. Jako student pracował początkowo w Urzędzie Miasta Piły, a od 1947 roku był nauczycielem w dwóch pilskich szkołach prowadząc zajęcia z matematyki, fizyki i chemii. Od września 1948 roku był jednocześnie kierownikiem budowy nowego gmachu dla Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Pile. Od lipca 1950 roku do listopada 1978 roku pracował w przedsiębiorstwie budowlanym miasta, pełniąc różne funkcje od kierownika grupy robót, inżyniera przedsiębiorstwa do dyrektora. Odbudowywał zniszczone miasto, projektując wiele obiektów mieszkaniowych, przemysłowych i socjalnych. W latach 1963-1975 kierował Zespołem Szkół Budowlanych. W listopadzie 1978 roku z uwagi na stan zdrowia przeszedł na rentę inwalidzką, a w 1984 roku na emeryturę. Pracował społecznie w wielu stowarzyszeniach. W latach 1981-1990 był członkiem Zarządu Głównego Polskiego Związku Emerytów i Rencistów. Współtworzył w 1983 roku Towarzystwo Miłośników Miasta Piły. Należał do Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Uhonorowany był wieloma odznaczeniami państwowymi, wojennymi, resortowymi i regionalnymi, m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Był laureatem plebiscytu „Pilanin XX wieku” w 2000 roku. Z żoną Gertrudą z domu Pietz dożył 50.rocznicy pożycia małżeńskiego. Był ojcem czwórki dzieci. Zmarł 19 listopada 2003 roku w Pile. 27 stycznia 2004 roku pośmiertnie odznaczony został godnością Honorowego Obywatela Miasta Piły.

 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick