Władysław Kamiński

* 21.10.1910   + 18.06.1995
0

Władysław Kamiński był jednym z polskich bohaterów Bitwy o Anglię. Urodził się 21 października 1910 roku w Poznaniu. Gdy miał rok rodzina przeniosła się  do Ostrowa. Tu uczęszczał do szkoły powszechnej i do Gimnazjum Męskiego, w którym  uzyskał maturę w roku 1929. Potem dostał się do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył w 1931 roku. Podjął studia na Wydziale Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego, ale każdą wolną chwilę poświęcał  lotnictwu. Odbywał loty treningowe i był szefem pilotów w Aeroklubie Poznańskim. Zdobył kwalifikacje instruktora  pilotażu wojskowego.  Na rok przed wybuchem wojny ukończył studia z tytułem magistra inżyniera nauk leśnictwa. 29 sierpnia 1939 roku został zmobilizowany do  3 Pułku Lotniczego w Poznaniu. W nocy z 16 na 17 września przekroczył granicę Rumunii, a następnie drogą morską dotarł do Marsylii. Po kapitulacji Francji udało mu się uniknąć powtórnej niewoli i  z grupą polskich pilotów myśliwskich dotarł 24 czerwca 1940 roku do Liverpoolu. Odbył przeszkolenie, po którym  otrzymał skierowanie do  303 Dywizjonu Myśliwskiego im. Tadeusza Kościuszki. Po dwóch miesiącach na własną prośbę został przeniesiony do ,,Poznańskiego’’ Dywizjonu 302,  w którym  walczył prawie do końca wojny. W styczniu 1944 roku objął dowództwo pierwszej  eskadry i zastępstwo  dowódcy dywizjonu. Pod koniec tego roku, już w stopniu kapitana, został odwołany do Anglii. Ogółem podczas wojny wykonał 203 loty bojowe, w czasie których zestrzelił  4 samoloty niemieckie i uratował 2 lotników przed utopieniem się w morzu. Odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, trzykrotnie Medalem Lotniczym i odznaczeniami angielskimi RAF. W październiku 1947 roku Władysław Kamiński powrócił do kraju drogą morską. Podjął  pracę w Kontroli Cywilnych Statków Powietrznych, ale już w czerwcu 1948 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Skazano go na 10 lat więzienia, a po apelacji zamieniono mu wyrok na 5 lat. Dzięki amnestii wyszedł z więzienia dwa miesiące przed terminem. W kwietniu 1954 roku zawarł związek małżeński z Marią Baszczyńską. W tym samym czasie otrzymał posadę magazyniera  w firmie budowlanej w Poznaniu, a potem w Państwowej Centrali Drewna. W 1957 roku został kierownikiem sekcji kontroli technicznej w Zakładach Remontowych Sprzętu Lotniczego  Sportowego nr 3  w Poznaniu. Po zdobyciu uprawnień został tam pilotem doświadczalnym. W 1964  roku powrócił  do pracy w KCSP. Był tam starszym rzeczoznawcą, a później kierownikiem  okręgu. Ogółem przez cały  czas służby w lotnictwie przelatał  4200 godzin na 39 typach samolotów.  W październiku 1977 roku został odesłany na emeryturę, ale nadal aktywnie działał w Klubie Seniorów Aeroklubu Poznańskiego. Dopiero w styczniu 1990 roku został zrehabilitowany i awansowany do stopnia majora, a cztery lata później do stopnia podpułkownika. Po przewlekłej chorobie zmarł 18 czerwca 1995 roku w szpitalu przy ulicy Orzeszkowej w Poznaniu. Pochowany został  z honorami wojskowymi 23 czerwca na cmentarzu w Puszczykowie.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick