WŁADYSŁAW WITKOWSKI

* 14.12.1901   + 29.06.1927
0


Władysław Witkowski urodził się 30 maja 1854 roku w Raszkowie. W wieku 20 lat otrzymał świadectwo dojrzałości w Gimnazjum im. Marii Magdaleny w Poznaniu. W 1880 roku ukończył studia medyczne w Berlinie. Pięć lat później osiedlił się w Ostrowie i  z tym miastem związał się na całe życie. Już po roku został dyrektorem miejscowego szpitala. W tym czasie jako jedyny posiadał tam dyplom lekarski. Choć szpital był wtedy nastawiony gównie na choroby zakaźne, Władysław Witkowski załatwiał  również przypadki chirurgiczne, choć nie miał do dyspozycji nawet sali operacyjnej. Czas jego pracy przypadł na okres Kulturkampfu. Podejmowano próby usunięcia go ze stanowiska i zastąpienia lekarzem – Niemcem,  ale nie doszły one do skutku, o czym zdecydowała jego wiedza i fachowość. W warunkach ostrowskich był fachowcem nie do zastąpienia. Władysław Witkowski zasiadał w Radzie Miasta, bardzo aktywnie udzielając się na jego rzecz. Dbał o poszerzenie terenów zielonych, zdając sobie sprawę, że to nieodzowne dla poprawienia stanu zdrowia mieszkańców. To właśnie jemu Ostrów zawdzięcza powstanie Parku  3 Maja. Założył Towarzystwo Trzeźwości, działał w Towarzystwie Czytelni Ludowych, propagując literaturę polską. Był prezesem Towarzystwa Śpiewu, a w roku 1891 zorganizował Zjazd Śpiewaków Polskich w Ostrowie. Przez 40 lat, aż do śmierci należał do Rady Parafialnej, z czego przez 20 lat był jej przewodniczącym. Był prawą ręką ks. Walentego Śmigielskiego, m.in. w sprawie budowy nowego kościoła. Największą jednak jego zasługą była budowa wodociągów i kanalizacji. Osiedliwszy się w Ostrowie, zastał tu nagminnie panujący tyfus. Powodem był brak podstawowych norm higienicznych. Wodę do picia czerpano wówczas ze zwykłych ulicznych pomp ręcznych, do których przedostawały się ścieki. Śmiertelność była wielka, także z powodu braku świadomości mieszkańców jak groźną chorobą jest tyfus. Zaraz po zapoznaniu się z sytuacją postanowił rozpocząć starania o budowę wodociągów i kanalizacji. Gdy udało mu się to osiągnąć, od razu poprawił  się stan zdrowotny mieszkańców. Tyfus praktycznie zniknął w Ostrowie. Wielką radością dla niego było to, że doczekał się Polski niepodległej. W 1921 roku, po 35 latach nieprzerwanego kierowania ostrowskim szpitalem przekazał swoje obowiązki  Aleksandrowi Dubiskiemu. Był jednak nadal aktywny. Do końca życia był opiekunem i lekarzem sierocińca przy ulicy  Gimnazjalnej. Był żonaty z Józefą z domu Szafarkiewicz. Miał z nią syna Stanisława oraz córkę Marię. Zmarł 29 czerwca 1927 roku. Pochowany został na starym cmentarzu w Ostrowie. We wspomnieniach ostrowian Władysław Witkowski pozostał jako osoba oddana swemu zawodowi lekarza, który był na zawołanie chorych dniem i nocą. Dlatego nazywano go ostrowskim Judymem.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick