Wacław Jurek

* 13.09.1896   + 04.09.1971
0

Wacław Jurek urodził się 13 września 1896 roku w Krępie koło  Ostrowa Wielkopolskiego. Miał dziewięcioro rodzeństwa. W 1910 r. ukończył 6 klas szkoły powszechnej w Krępie, a rok później  rozpoczął trzyletnią praktykę ślusarską, pracując społecznie w Towarzystwie Terminatorów w Ostrowie Wielkopolskim. Naukę skończył w 1914 r. i rozpoczął pracę jako pomocnik ślusarski. 1 października 1915 roku został powołany do armii pruskiej. Początkowo służył jako mechanik w szkole lotniczej w Ławicy koło Poznania. W maju 1916 r. dostał przydział do szkoły we Freiburgu, a następnie do Paderborn. W listopadzie 1918 roku zdezerterował z armii niemieckiej. Udał się do Ostrowa, gdzie brał udział w  przejmowaniu starych koszar. Potem wstąpił do Batalionu Pogranicznego Poznańczyków. 31 grudnia uczestniczył w wyzwoleniu Ostrowa, a od 2 stycznia 1919 r. jego kompania pomagała powstańcom w Krotoszynie i walczyła pod Zdunami. W dniu 10 stycznia na własną prośbę wrócił do służby w lotnictwie.  Od 10 sierpnia 1920 roku do 15 marca 1921 roku służył w 8 eskadrze wywiadowczej wchodzącej w skład 3. Armii Wojska Polskiego walczącej na froncie wołyńskim. Za zasługi w boju został odznaczony  Orderem Virtuti Militari klasy V. W 1926 roku został przeniesiony służbowo jako instruktor-pilot do organizowanej Oficerskiej Szkoły Lotnictwa w Grudziądzu. Od 1932 roku pełnił służbę w 3 Pułku Lotniczym w Poznaniu. Rok później został wyróżniony Medalem Niepodległości. W kwietniu 1934 roku,  pełniąc służbę w Lotniczej Szkole Bombardowania i Strzelania w Grudziądzu uległ wypadkowi lotniczemu. Z tego powodu został przeniesiony w stan spoczynku. Nie zerwał jednak więzów z lotnictwem i w dalszym ciągu brał udział w lotach sportowych. Po wybuchu II wojny światowej zgłosił się jako ochotnik do 4 Pułku Lotniczego w Toruniu. Od 5 września pełnił służbę w oddziale lotniczym w Dęblinie. W dniu 29 września jako dowódca plutonu kompanii lotniczej brał udział w ciężkim i krwawym boju pod miejscowością Długie koło Dęblina. Po kapitulacji udało mu się przedostać do Grudziądza. Pracował jako robotnik w niemieckich zakładach naprawy samolotów. Inwigilowany przez służbę bezpieczeństwa III Rzeszy za udział w Powstaniu Wielkopolskim został aresztowany 22 lutego 1944 roku i wysłany do obozu koncentracyjnego w Stutthof. Pobyt w obozie przypłacił uszczerbkiem na zdrowiu. Po wojnie był współzałożycielem Aeroklubu Grudziądzkiego. Pełnił tam obowiązki kierownika wyszkolenia. Od 1 marca 1958 roku pracował w Zarządzie Ruchu Lotniczego i Lotnisk Komunikacyjnych jako zawiadowca lotniska w Grudziądzu. Z dniem 1 listopada 1963 roku przeszedł na zasłużoną emeryturę, ale pozostał aktywnym działaczem Klubu Seniorów Lotnictwa. Zmarł 4 września 1971 roku w Grudziądzu, gdzie został pochowany.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick