Marian Stawik

* 09.03.1923   + 08.10.2008
0

Marian Stawik był członkiem Szarych Szeregów i żołnierzem Armii Krajowej. Urodził się 9 marca 1923 roku w Kostrzynie Wielkopolskim, jako syn Walentego i Marianny  z domu Ignor. Ojciec był maszynistą kolejowym. Marian miał czworo rodzeństwa – Juliannę, Edmunda, Tadeusza i Urszulę. Pochodził z rodziny o silnych tradycjach patriotycznych. Wartości te utrwalił w nim okres nauki w ostrowskim Gimnazjum Męskim oraz podczas działalności w Drużynie Harcerskiej im. Tomasza Zana, do której wstąpił w roku 1936. W okresie okupacji pozostał aktywnym harcerzem, pełniąc funkcję zastępowego w Szarych Szeregach. Brał udział w ratowaniu  księgozbioru biblioteki Stefana Rowińskiego przy ulicy Kościelnej w Ostrowie. W okresie od stycznia 1940 do stycznia 1945 roku był czynnym członkiem Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej. Posługiwał się konspiracyjnym pseudonimem ,,Chytry lis’’. Prowadził nasłuch radiowy stacji zachodnich. Razem z Henrykiem Bigosiem współredagował i kolportował podziemny biuletyn  pod nazwą ,,Wiadomość’’. Wydawnictwo działało od roku 1942 do 1945. Przez władze okupacyjne w 1942 roku został skierowany przymusowo do pracy w firmie wodno – kanalizacyjnej Carla Schmita w Ostrowie. Równolegle kontynuował naukę w tajnym nauczaniu. Po zakończeniu wojny, w 1945 roku został przymusowo skierowany do I Oficerskiej Szkoły Samochodowej. Po awansie do stopnia porucznika, ze względu na szykany z przyczyn politycznych zwolnił się sam ze służby i podjął naukę w Technikum Samochodowym w Gliwicach. Wykształcenie uzupełnił na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, gdzie uzyskał tytuł dyplomowanego ekonomisty. Od 1969 roku do chwili przejścia na emeryturę w 1984 roku pracował w Wojewódzkiej Kolumnie Transportu Sanitarnego w Poznaniu na stanowisku kierownika działu technicznego. W 1980 roku został przewodniczącym Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego ,,Solidarność’’ w swoim zakładzie pracy, za co  w okresie stanu wojennego spotkały go represje. Był żonaty z Wiesławą Wierzchoń. Wychowali dwóch synów – Roberta i Macieja. Po 1989 roku udzielał się społecznie w Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Poznaniu. W 1992 roku spisał swoje wspomnienia dotyczące wydarzeń ze stycznia 1945 roku w Ostrowie. Spośród wielu odznaczeń, jakie posiadał najbardziej cenił sobie Krzyż Armii Krajowej przyznany mu w 1976 roku. Ponadto posiadał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Zwycięstwa i Wolności, Patent  Weterana  Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny, Brązowy Medal Sil Zbrojnych. Miał również odznaczenia resortowe i przyznane przez PTTK. W roku 2005 otrzymał awans na stopień majora  sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Marian Stawik zmarł 8 października 2008 roku, w wieku 85 lat. Pogrzeb odbył się 14 października na cmentarzu górczyńskim w Poznaniu. W ostatniej drodze towarzyszyło mu wielu kolegów i przyjaciół ze Stowarzyszenia Ostrowian w Poznaniu. Pochówek miał asystę honorową Wojska Polskiego.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick