Feliks Oleński

* 07.11.1905   + 15.11.1964
0

Feliks Oleński urodził się 7 listopada 1905 roku w Petersburgu, w polskiej rodzinie ziemiańskiej o patriotycznych tradycjach. Tam uczęszczał do szkoły średniej. W 1922 roku opuścił Petersburg (ówczesny Piotrogród), udając się do Polski. Przygarnięty został przez rodzinę zamieszkałą w Ciechanowie. Tam uczył się w klasie humanistycznej w gimnazjum,  które ukończył w 1925 roku, uzyskując świadectwo dojrzałości. W latach 1925 – 1931 odbył studia lekarskie na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Już jako student pracował w Zakładzie Anatomii oraz Klinice Otolaryngologicznej. W latach 1932 – 1936 był asystentem, a następnie adiunktem w Klinice Chirurgicznej, gdzie zdobywał najwyższe kwalifikacje pod bezpośrednim kierunkiem profesora Kornela Michejdy. W roku 1933 obronił pracę doktorską. Cztery lata później został ordynatorem oddziału chirurgii w Szpitalu Miejskim im. św. Jakuba w Wilnie. Pracował tam także podczas wojny, zarówno w czasie okupacji sowieckiej, jak i niemieckiej oraz ponownie sowieckiej. Współpracował z Armią Krajową, będąc  konspiracyjnym komendantem tego szpitala. Po repatriacji, w latach 1945-1946 pełnił obowiązki inspektora sanitarnego w Państwowym Urzędzie Repatriacyjnym w Łodzi. Atmosfera pracy  w tym mieście nie odpowiadała jednak jego charakterowi. Toteż w lipcu 1946 roku został ordynatorem oddziału chirurgii i dyrektorem Szpitala Miejskiego w Ostrowie Wielkopolskim. Zorganizował pracę w tej placówce według najlepszych znanych sobie wzorców. Oddziały zmodernizowano, wprowadzono całodobowe dyżury lekarskie i pielęgniarskie, zniesiono podział szpitala na klasy. Uruchomiono gabinet rentgenowski i laboratorium analiz lekarskich. Jako lekarz o rozległej wiedzy fachowej był autorytetem dla współpracowników. Zasłynął jako bardzo utalentowany chirurg. Wprowadzane przez niego metody operacyjne wykonywane były na najwyższym poziomie ówczesnej wiedzy chirurgicznej, nie ustępując renomowanym szpitalom i klinikom. Kierował ostrowskim szpitalem podczas pamiętnej epidemii septycznego zapalenia gardła. 
W 1952 roku został powołany na stanowisko kierownika Katedry i Kliniki Chirurgicznej Akademii Medycznej w Białymstoku. W 1962 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego i objął funkcję prorektora ds. klinicznych na uczelni. W wolnym czasie malował obrazy. Dużo czytał i to nie tylko literaturę fachową, ale i piękną. Władał biegle językami rosyjskim, francuskim i niemieckim. Nadmiar pracy i różnych obowiązków był powodem, że w roku 1962 przebył pierwszy zawał serca. Drugiego już nie udało mu się przeżyć. Zmarł 15 listopada 1964 roku w wieku zaledwie 59 lat. Został pochowany na Cmentarzu Miejskim w Białymstoku. Feliks Oleński był żonaty z Heleną Szwejkowską. Ślub wzięli 23 czerwca 1938 roku. Oleńscy doczekali się córki Heleny i syna Jana.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick

Uzupełnij równanie (pole wymagane):