WALENTY MACIASZEK

* 14.12.1901   + 22.12.1981
0

Walenty Maciaszek urodził się 16 stycznia 1899 roku we Franklinowie. W wieku 7 lat zaczął naukę w miejscowej szkole powszechnej. Od lipca 1915 roku do 20 czerwca 1917 roku pobierał naukę w zawodzie kowalskim. Edukację przerwało powołanie do armii niemieckiej. Trafił do 20 pułku artylerii w Poznaniu. 10 września  1917 roku został wysłany na front francuski i wcielony do 205 regimentu artylerii lekkiej gdzie służył do zakończenia wojny.
27 grudnia wieczorem przyjechał do Poznania i przyłączył się do powstańców.
Przez cztery pierwsze dni, do 31 grudnia pełnił służbę na posterunku na Dworcu Głównym w Poznaniu. 1 stycznia przyjechał do Ostrowa i zgłosił się jako ochotnik do Straży Obywatelskiej. Został przydzielony do  2 kompanii 12 pułku i wysłany na front do Sulmierzyc, gdzie wziął udział w walkach powstańczych. Później przeniesiono go do 3 kompanii, na odcinek Granowiec – Ligota – Kotowskie – Kobyla Góra, gdzie został ranny. Z przestrzałem prawej nogi odstawiono go do szpitala polowego do Odolanowa. Po tygodniu rana się podgoiła na tyle, że mógł wrócić do swojej kompanii. Kolejnym etapem powstańczego szlaku Walentego Maciaszka był Poznań, gdzie wcielono go do 1 baterii jako celowniczego działa. Z 7 pułkiem został następnie wysłany na front wschodni. Po powrocie przeniesiono go do sztabu pułku na Sołaczu. Tam pełnił funkcję kuriera nadterminowego aż do zwolnienia go do cywila 22 listopada 1922 roku. Ponieważ trudno było w tym okresie o pracę, został zmuszony do kontynuacji nauki kowalskiej. Potem podjął pracę w Fabryce Wagon, ale w 1926 roku został zwolniony w ramach redukcji. Poszedł wówczas na trzymiesięczny kurs kucia koni i zdał egzamin mistrzowski. W latach 1926-1930 prowadził warsztat kowalski w Przygodzicach. Potem, w latach 1930 – 1937 pracował w charakterze mistrza kowalskiego w majątku księcia Michała Radziwiłła. Po rozparcelowaniu posiadłości stracił pracę. Wtedy postanowił skorzystać z tzw. prawa niepodległościowego i wystąpił do ministra wojsk z wnioskiem o przyznanie mu pracy z racji krytycznych warunków życiowych. Przyniosło to efekt, gdyż został przyjęty do pracy na kolei. Przez dwa lata, do wybuchu wojny, był zatrudniony na odcinku drogowym Ostrów. Tuż przed wybuchem wojny uczestniczył w minowaniu mostów. Po powrocie z ucieczki, jesienią 1939 roku zgłosił się do Fabryki Wagon i został przyjęty do pracy. Tam spędził okupację. Po wyzwoleniu dalej pracował w ZNTK. We wrześniu 1961 roku przeszedł na emeryturę. W późniejszym okresie aktywnie udzielał się w kółku rolniczym w Przygodzicach, gdzie był dyspozytorem. Rada Państwa uchwałą z 26 kwietnia 1972 roku mianowała go na stopień podporucznika.
Pod koniec życia los jeszcze raz postawił przed nim nowe, nieoczekiwane zadanie. Przez ostatnie dziesięć lat, po tragicznej śmierci zięcia, mieszkał z córką, pomagając jej w wychowaniu wnuków. Walenty Maciaszek zmarł 22 grudnia 1981 roku. Miał 82 lata.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick

Uzupełnij równanie (pole wymagane):