Feliks Kempa

* 24.10.1900   + 05.04.1972
0

Feliks Kempa urodził się 24 października 1900 roku w Antoninie. Jego rodzicami byli Andrzej i Antonina z domu Talaga. Był najmłodszym spośród dziesięciorga rodzeństwa. W latach 1907-1914 uczęszczał do szkoły powszechnej w Ludwikowie z niemieckim językiem nauczania. W latach 1916-1918 pracował w tartaku jako pomocnik maszynisty. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim, początkowo w Straży Ludowej, później w 12 Pułku Strzelców Wielkopolskich. Od 12 lipca 1920 roku został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień w Ostrowie jako podoficer zawodowy. W styczniu 1927 roku awansował do stopnia sierżanta. W 1930 roku założył rodzinę z Marią Mrowińską z Ostrowa. Wychowali wspólnie pięcioro dzieci: Halinę (1930), Janusza (1931),  Danutę (1933), Andrzeja (1941) i Feliksa (1947). Z chwilą wybuchu II wojny światowej został ewakuowany z rodziną do Trembowli. Po przejściowym aresztowaniu i wywiezieniu przez Sowietów na wschód, szczęśliwie wrócił do Trembowli do rodziny i wkrótce znowu razem z
nią znalazł się w Ostrowie. Został zatrudniony w niemieckim urzędzie pracy. Ostrzegał mieszkańców przed grożącymi niebezpieczeństwami i pomagał w znalezieniu  pracy. Zagrożony aresztowaniem przez gestapo, dzięki życzliwości niemieckiego kierownika, został przeniesiony do pracy w tartaku w Antoninie, gdzie dotrwał do końca okupacji. Po zakończeniu wojny, od stycznia do lipca 1945 roku Feliks Kempa  był kierownikiem Urzędu Pośrednictwa Pracy w Ostrowie. 1 sierpnia 1945 roku został mianowany
kierownikiem Urzędu Zatrudnienia w Ostrowie. Funkcję tę sprawował do końca pracy zawodowej, do 1968 roku. Już 17 marca 1945 roku współorganizował w Ostrowie Stronnictwo Demokratyczne i został jego pierwszym przewodniczącym. Uzupełniał wykształcenie, kończąc w 1947 roku klasę czwartą Państwowego Koedukacyjnego Liceum dla Pracujących w Ostrowie. W latach 1948-1949 był oddelegowany na teren województwa rzeszowskiego w celu prowadzenia akcji przesiedleńczej ludności do województwa szczecińskiego.  Feliks Kempa śpiewał w chórze kościelnym. Grał na skrzypcach. Był wielokrotnie odznaczany: Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym (1968), Medalem 10-lecia Odzyskania Niepodległości, Medalem ,,Za długoletnią Służbę’’, Brązowym, Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1969), Honorową Odznaką ,,Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego’’ (1969), Srebrną Odznaką Honorową ,,Zasłużonego Działacza Zawiązku Inwalidów Wojennych’’. Zmarł 5 kwietnia 1972 roku w Ostrowie, w wieku 71 lat. Spoczywa na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie. Jego rodzeństwo zostało bardzo ciężko doświadczone podczas konfliktów zbrojnych. Najstarszy brat Stanisław zginął w I wojnie światowej na froncie zachodnim. Drugiego brata Franciszka zamordowali Niemcy w Bydgoszczy podczas tzw. ,,krwawej niedzieli’’. Kolejny brat Władysław został zamordowany przez Sowietów w Ostaszkowie-Miednoje.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick

Uzupełnij równanie (pole wymagane):