MIECZYSŁAW Janiak

* 13.12.1922   + 25.08.2003
0


Mieczysław Janiak był cenionym naukowcem i specjalistą budowlanym. Urodził się 13 grudnia 1922 roku w Gorzycach Wielkich, w rodzinie rolniczej. Jego ojciec Franciszek był powstańcem wielkopolskim, który w czasie II wojny światowej zmarł w obozie koncentracyjnym w Gross – Rosen. W Gorzycach Wielkich Mieczysław ukończył sześć klas szkoły podstawowej, a następnie w latach 1936-1939 uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Ostrowie Wielkopolskim. Przed wybuchem wojny uzyskał promocję do czwartej klasy gimnazjalnej. We wrześniu 1939 roku walczył w Ochotniczych Hufach Obrony Warszawy. W lutym 1945 roku podjął dalszą naukę w klasie licealnej  o profilu matematyczno – fizycznym w Gimnazjum Męskim. Rok później uzyskał świadectwo dojrzałości. Ukończył studia na Politechnice Poznańskiej, uzyskując tytuł inżyniera mechanika. Pracował jako asystent na politechnice, jako kierownik zakładu w Instytucie Przemysłu Włókien Łykowych w Poznaniu oraz jako główny specjalista w Biurze Projektów i Studiów Przemysłu Ceramiki Budowlanej w Poznaniu. Od roku 1966 był wykładowcą na Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie, a sześć lat później na tej uczelni doktoryzował się. W roku 1977 Mieczysław Janiak uzyskał docenturę na Politechnice Poznańskiej. Przebywał na stypendiach Organizacji Narodów Zjednoczonych we Włoszech, RFN i Danii. Pracował również w Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu. Specjalizował się w zakresie mechanizacji produkcji ceramiki budowlanej. Był autorem wielu prac projektowo – konstrukcyjnych dla przemysłu papierniczego i ceramiki budowlanej, w tym kilku patentów i wzorów użytkowych. Był również autorem skryptów dydaktycznych, kilkudziesięciu publikacji naukowo – technicznych i popularno – naukowych. Wygłosił wiele referatów na  konferencjach krajowych i zagranicznych. Był redaktorem naczelnym specjalistycznego czasopisma ,,Ceramika Budowlana’’, rzeczoznawcą Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Materiałów Budowlanych. Pełnił funkcje prezesa poznańskiego oddziału SITPMB i  przewodniczącego Głównej Komisji Ochrony Środowiska i Warunków Pracy w SITPMB. Udzielał się w Radzie Poznańskiej Korporacji Stowarzyszeń Technicznych oraz w Zarządzie  Głównym NOT w Warszawie. Brał  aktywny udział w pracach Konwentu Seniorów Ostrowian w Poznaniu. Należał do Stowarzyszenia Wychowanków Alma Mater Ostroviensis. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotą Odznaką NOT, Medalami Komisji Edukacji Narodowej, Zasłużony dla Przemysłu Materiałów Budowlanych, Zasłużony dla Miasta Poznania i Zasłużony dla Województwa Poznańskiego. Zmarł 25 sierpnia 2003 roku. Został pochowany na cmentarzu w Przeźmierowie koło Poznania.
 

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick