Feliks Kasprzak

* 19.11.1883   + 02.09.1972
0

Feliks Kasprzak był zasłużonym działaczem niepodległościowym i samorządowcem okresu międzywojennego. Urodził się 19 listopada 1883 roku w Kwiatkowie koło Ostrowa, jako najstarszy syn Franciszka – rolnika i Barbary z domu Witkowskiej. W 1906 roku ukończył Gimnazjum Męskie w Ostrowie, gdzie był działaczem tajnego Towarzystwa Tomasza Zana. Studia ekonomiczne i polityczne odbył w Gdańsku, Berlinie i Lipsku. Wkrótce po śmierci ojca, z uwagi na trudną sytuację materialną rodziny, przerwał dalszą edukację i rozpoczął pracę jako dziennikarz. W Ostrowie był współpracownikiem, a potem redaktorem naczelnym ,,Gazety Ostrowskiej’’. W latach 1911-1913 pełnił obowiązki redaktora naczelnego ,,Gazety Ludowej’’ w Katowicach. W latach 1914-1919 był redaktorem naczelnym ,,Dziennika Berlińskiego’’. W czasie pobytu w Berlinie współtworzył Polskie Biuro Prasowe. Był posłem do Sejmu Dzielnicowego w Poznaniu oraz członkiem Naczelnej Rady Ludowej. Organizował akcje propagandowe przed plebiscytami na Warmii, Mazurach i Górnym Śląsku. W 1921 roku został starostą w Kępnie. Na początku lat 30.
powierzono mu funkcję radcy w Urzędzie Wojewódzkim. Przed wybuchem wojny był jeszcze starostą w Krotoszynie, Mogilnie i Gnieźnie. Był długoletnim członkiem zarządu i prezesem Związku Powiatów Województwa Poznańskiego, członkiem rady nadzorczej Ogólnopolskiego Zrzeszenia Samorządów Powiatowych. W okresie okupacji hitlerowskiej był poszukiwany przez władze niemieckie. Ukrywał się wówczas w Kwiatkowie i w Komorowie koło Mikstatu. Zaangażował się w strukturach Armii Krajowej, posługując się 
pseudonimami,,Maciej’’ i ,,Brulion’’. Był m.in. szefem Wydziału Wojskowej Administracji Zastępczej w poznańskim okręgu AK w stopniu porucznika rezerwy. W dniu 14 kwietnia 1944 roku został aresztowany przez gestapo i uwięziony w Łodzi. Na początku stycznia 1945 roku z racji zbliżającego się frontu został objęty ewakuacją. Jednak w trakcie transportu udało mu się zbiec. Po zakończeniu okupacji podjął pracę w administracji. Przez krótki okres był starostą w Turku. Za przynależność do konspiracyjnej Wielkopolskiej Samodzielnej Grupy Operacyjnej ,,Warta’’ był wielokrotnie  przesłuchiwany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa. Od 1949 roku przebywał na emeryturze. Zajął się wtedy pisaniem pamiętników i wspomnień, z których część wydano drukiem. Był dwukrotnie żonaty – z Zofią Bogusławską i Marią z Jerzykowskich Balcerową-Przestacką. Nie pozostawił potomstwa. Zmarł 2 września 1972 roku w Ostrowie. Był odznaczony Wielkopolskim Krzyżem
Powstańczym.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick