Edward Niełacny

* 07.10.1906   + 27.08.1981
0

Edward Niełacny był kierowcą księcia Michała Radziwiłła, właścicielem znanego ostrowskiego zakładu naprawy pojazdów mechanicznych. Urodził się 7 października 1906 roku w Ostrowie. Był synem Józefa, z zawodu pracownika pocztowego i krawca oraz Magdaleny z domu Furmanowicz. Miał dwóch braci: Kazimierza i Stanisława oraz siostrę Marię. Po ukończeniu szkoły powszechnej wyuczył się zawodu mechanika samochodowego w Auto-Salonie Juliana Kwiatkowskiego przy ulicy Piłsudskiego 24 (obecnie ulica Kolejowa). Uzyskał w swojej profesji papiery mistrzowskie. 25 stycznia 1930 roku ożenił się ze swoją rówieśniczką, pochodzącą z podostrowskiej Krępy Władysławą Zalewską z domu Kardaś. Małżonkowie po ślubie zamieszkali w Antoninie. Edward Niełacny został bowiem zatrudniony przez księcia Michała Radziwiłła. Otrzymał u niego posadę kierowcy. Musiał odbyć półroczny kurs w zakładach Rolls-Royce w Wielkiej Brytanii, ponieważ było to warunkiem uzyskania prawa prowadzenia zakupionego dla księcia samochodu tej firmy. W dniu 2 lutego 1934 roku Edwardowi i Władysławie Niełacnym urodził się w Antoninie syn Krystian. Rodzina mieszkała wówczas na pierwszym piętrze budynku wzniesionego w stylu tyrolskim, w którym obecnie mieści się Nadleśnictwo Antonin. U księcia Radziwiłła Edward pracował do 1938 roku. W tym okresie podróżował razem z księciem Michałem po wielu krajach Europy. Na rok przed wybuchem II wojny światowej zrezygnował z pracy w Antoninie i wraz z rodziną przeniósł się do Ostrowa. Założył przy ulicy Piłsudskiego 49 (obecnie ulica Kolejowa) własny zakład naprawy pojazdów mechanicznych. W czasie okupacji hitlerowskiej firma została przejęta przez okupanta i funkcjonowała dalej pod szyldem Bobeth i Reinfeld. Edward Niełacny był w niej zatrudniony jako majster. Po zakończeniu wojny odzyskał swój zakład i przeniósł go na ulicę Grabowską, na ojcowiznę żony. Ona sama w firmie wykonywała prace administracyjne. Edward Niełacny prowadził zakład do 1977 roku. Aktywnie działał w Izbie Rzemieślniczej w Poznaniu i w cechu ostrowskim. Zasiadał w komisjach egzaminacyjnych, zarówno czeladniczych, jaki i mistrzowskich. Za swoją działalność został uhonorowany wieloma odznaczeniami branżowymi. Zmarł 27 sierpnia 1981 roku w Ostrowie, sześć lat po swojej żonie (zmarła 6 października 1975 roku). Miał 74 lata. Pochowany został w rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie Wielkopolskim.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick