Narcyz Buchwald

* 17.09.1905   + 01.07.1977
0

Narcyz  Buchwald urodził się 17 września 1905 roku w Gorzycach Wielkich, w rodzinie kupieckiej. Był najstarszym spośród siedmiu synów Edmunda i Donaty, która z domu również nazywała się Buchwald. Po ukończeniu szkoły powszechnej podjął naukę w ostrowskim Gimnazjum Męskim. Tu związał się z Drużyną Harcerską im. Henryka Dąbrowskiego. Uczestniczył w obozach wędrownych po Tatrach i Huculszczyźnie, wykonując podczas tych wędrówek wspaniałe zdjęcia. Właśnie fotografika była drugą, obok harcerstwa, pasją Narcyza. W 1929 roku, po egzaminach dojrzałości, rozpoczął studia w poznańskiej Wyższej Szkole Handlowej. Po uzyskaniu dyplomu pracował w firmie swojego ojca, prowadzącego od 1922 roku Dom Ekspedycyjno-Handlowy przy ulicy Starotargowej 6 w Ostrowie. Na początku 1939 roku ojciec przekazał całą firmę Narcyzowi, ale w 1940 roku Niemcy wysiedlili stamtąd rodzinę, zburzyli dom i zabudowania firmy, a teren zamienili na park. W przedsiębiorstwie przeniesionym na ulicę Kolejową 49, a potem na Koszarową (obecnie Wolności) ustanowiono niemieckiego zarządcę. W okresie okupacji Narcyz Buchwald był członkiem organizacji niepodległościowej „Ojczyzna”, której celem było m. in. skoordynowanie prac konspiracyjnych oraz odtworzenie w podziemiu władz polskich na terenie Wielkopolski. Zaprzysiężony na członka „Ojczyzny” przyjął pseudonim „Cyziu” i zajął się finansami organizacji, a potem Delegatury Rządu w południowej Wielkopolsce. Pieniądze przeznaczone były na akcję tajnego nauczania i opiekę społeczną. Przez jego ręce przechodziły setki tysięcy marek niemieckich dostarczanych przez kurierów, a przechowywanych w kasie pancernej w biurze firmy, której Narcyz w czasie okupacji był pracownikiem. Wspomagała go pracująca w tej samej firmie żona Leokadia (z domu Mądra), która choć nie była formalnie wtajemniczona w działalność konspiracyjną, faktycznie dobrze się w niej orientowała. W okresie PRL firma Buchwald funkcjonowała w ograniczonym zakresie pod nazwą Koncesjonowane Przedsiębiorstwo Przewozowe. Narcyz prowadził ją wraz ze swą małżonką do roku 1976. Był wiele razy przesłuchiwany z różnych powodów przez funkcjonariuszy UB i MO. Prowadził szeroką działalność społeczną. Był skarbnikiem komitetów rodzicielskich, komitetów jubileuszowych Gimnazjum Męskiego, Klubu Sportowego „Venetia”, Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Otrzymał Odznakę Przyjaciela Dziecka (1961), odznakę Zasłużonego Działacza TPD (1965) oraz Odznaką Honorową „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego” (1972). W 1976 roku za namową dzieci Ireneusza i Marii z uwagi na chorobę serca zlikwidował przedsiębiorstwo i przeszedł na emeryturę. Rok później, 1 lipca 1977 r. zmarł. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick