Stanisław Olejniczak

* 10.04.1927   + 23.01.1993
0

Stanisław Olejniczak był działaczem konspiracyjnym w okresie okupacji oraz w latach powojennych. Urodził się  10 kwietnia 1927 roku w Ostrzeszowie jako syn Tadeusza i Anny (z domu Szczeblowskiej). Ojciec był powstańcem wielkopolskim, mistrzem piekarskim i cukierniczym. Stanisław uczęszczał do szkoły powszechnej w rodzinnym mieście i w Ostrowie Wielkopolskim. Do września 1939 roku ukończył pięć klas. W 1941 roku musiał podjąć pracę. Został zatrudniony w hurtowni win i wytwórni wódek oraz soków Ernsta Strackhaara w Ostrowie. Tam Stanisław Olejniczak został wciągnięty w tryby konspiracyjnej pracy przez kierownika zakładu Aleksandra Prałata. 5 lutego 1942 roku został przez niego zaprzysiężony do Związku Walki Zbrojnej z przydziałem do Inspektoratu Ostrów jako łącznik. Po aresztowaniu Prałata na terenie firmy powstała Tajna Organizacja Młodzieżowa. Jej komendantem  wybrany został Stanisław Olejniczak. Organizacja prowadziła działalność, polegającą najpierw na gromadzeniu broni i prowadzeniu szkoleń wojskowych, a później także na prowadzeniu praktycznych przygotowań do walki. Olejniczak uczęszczał najpierw na kurs dowódców drużyn, a potem na komplety dla podchorążych. Odbył konspiracyjne przeszkolenie wojskowe pod kierunkiem powstańca  wielkopolskiego, ppor. Wawrzyńca Rynkowskiego. Na jego ręce przekazywał cenne informacje wywiadowcze, które zdobywano w fabryce. W sierpniu 1944 roku został wysłany na roboty przy budowie umocnień polowych. Najpierw pracował w okolicach Poznania, a potem Ciechocinka, gdzie nawiązał kontakt z lokalną komórką AK. W październiku podjął ucieczkę i przedostał się na drugi brzeg Wisły. Tam wstąpił do organizującego się niewielkiego oddziału partyzanckiego. Po jego rozbiciu przez Niemców w listopadzie powrócił do Ostrowa i przez kilka tygodni ukrywał się, oczekując nadejścia frontu. W styczniu 1945 roku w ramach akcji Burza otrzymał  ze swoją drużyną zadania związane ze służbą garnizonową. Nie zrezygnował z walki o niepodległość, gdy władzę przejęli komuniści. W połowie maja 1945 roku został zaprzysiężony do WSGO Warta. Brał czynny udział w rozpracowaniu operacyjnym UB w Ostrowie. Pełnił funkcję najpierw dowódcy plutonu specjalnego, potem podoficera wywiadowczego i szefa wywiadu, a w końcu komendanta miasta Ostrowa. Stanisław Olejniczak pozostawał w powojennej konspiracji dwa lata. Będąc coraz bardziej inwigilowany i osaczony przez agentów UB postanowił skorzystać z amnestii i ujawnić się, co nastąpiło 12 marca 1947 roku. Za swoją działalność  antykomunistyczną nie stanął przed sądem, ale był ustawicznie szykanowany. W latach 1947-1949 spotkał się 14-krotnie z odmową przyjęcia do pracy bądź też został z pracy zwolniony bez  uzasadnienia. Uniemożliwiono mu również składanie matury w trybie eksternistycznym. Zamieszkał w Poznaniu i zaczął zarabiać na życie jako niezależny publicysta. Pisał pod różnymi pseudonimami. W 1956 roku zawarł związek małżeński, z którego urodził się syn późniejszy inżynier elektronik. Władze emigracyjne  w 1948
roku nadały mu Medal Wojska. Wiele lat później, w roku 1990 został uhonorowany Krzyżem Armii Krajowej. Po upadku PRL włączył się w organizację Archiwum Poznańskiego AK. Zmarł 23 stycznia 1993 roku.

NAPISZ KOMENTARZ

Wpisz swój komentarz
Wpisz swoje imię lub nick

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.